Gelijkheid man-vrouw

Dat is de kop boven een artikeltje in De Standaard vandaag. Waarover gaat het? Een ultraorthodoxe collega uit Israël wou Laurette Onkelinx geen hand geven en dat is bij haar in het verkeerde keelgat geschoten. “Dit soort van fundamentalistisch gedrag, dat voortvloeit uit een bepaalde opvatting van godsdienst en de vrouw, stoort me grondig.” Aldus Onkelinx. In het artikel wordt nog in herinnering gebracht dat Annemie Turtelboom onlangs straal genegeerd werd door de Marokkaanse premier.

Wel, wel, wel. Ik volg niet helemaal.

Jaren geleden had mijn vader een heel goede verstandhouding met een zakenrelatie, een ultraorthodoxe jood. Die man had heel veel respect voor mijn vader én voor mijn moeder, maar hij gaf mijn moeder nooit een hand. Toen ik op de middelbare school zat, heb ik hem voor een of andere taak eens geïnterviewd over zijn geloof. Heel interessante en heel wijze dingen heeft hij me toen verteld. Dingen waar ik nu soms nog aan terugdenk. Dingen ook die me een klein beetje kennis over het joodse geloof hebben gegeven. Zo weet ik dat joden vrouwen op vruchtbare leeftijd geen hand mogen geven omdat ze niet weten of die vrouwen op dat moment wel of niet menstrueren. Een menstruerende vrouw is onrein en die mogen ze niet aanraken. Dit heeft dus niets te maken met bepaalde opvattingen over de vrouw, met minachting voor de vrouw, onderdrukking van de vrouw of wat dan ook. Zij hebben bepaalde regels over reinheid/onreinheid, die wij misschien belachelijk of overdreven kunnen vinden, maar die voor hen betekenis hebben. Misschien moet Onkelinx zich daar niet zo over opwinden, maar kan ze daar gewoon wat begrip en tolerantie voor opbrengen? En misschien mag ze blij zijn dat die man denkt dat ze nog niet in de menopauze zit. Ik zou geneigd zijn om het tegendeel te denken.

God en klein pierke

Hebt u gisteren ‘God en klein pierke’ gezien? Martin Heylen volgde deze keer Joëlle Milquet en stelde tussendoor ook af en toe een vraag aan andere politici. Viel het u ook op hoe politici voortdurend ‘afronden’, zoals manlief dat noemt? Ze praten met een glimlach met Martin Heylen, maar kijken intussen over zijn schouder of ze iemand anders zien die ze nog willen/moeten aanspreken, leggen hun hand op zijn arm of schouder en gebruiken clichés en nietszeggende zinnen om het gesprek af te ronden, nog voor het begonnen is. Ogen die kijken, maar niet echt aankijken. Afstandelijk, zonder échte emotie en betrokkenheid. Het was zó opvallend, het hele programma door, bij elke politicus die in de uitzending opdook.

Even mijn gal spuwen

Daar gaat ze weer, zult u denken. Ja, inderdaad, daar ga ik weer. Als u het beu bent, gaat u maar op een ander lezen.
Ik krijg net telefoon van een dienstenchequebedrijf, waarbij ik ons meer dan een jaar geleden ingeschreven heb, toen we, voor de verandering, op zoek waren naar een poetshulp. Of we nog iemand nodig hebben. Nee, dus. “Oké! Dan schrap ik u van de lijst,” klinkt het vrolijk en de vrouw aan de lijn wil ophangen. Ik merk op dat we al meer dan een jaar op de lijst staan en dat ik dat toch erg lang vind om iemand te vinden. “Dat kan toch niet,” zeg ik. “Ik vrees van wel,” antwoordt ze. Ze legt uit dat het extreem moeilijk is om voor onze regio poetshulp te vinden, zelfs al wonen we vlakbij een bushalte en ben je met de bus binnen een half uurtje in de dichtstbijzijnde stad, waar dit dienstenchequebedrijf gevestigd is en dus vooral rekruteert. Wat blijkt? Het personeelsbestand van het bedrijf bestaat hoofdzakelijk uit laaggeschoolden en allochtonen en 90% is niet bereid om zich een half uur te verplaatsen. Dat is toch niet te geloven?
Als ik politici nog eens hoor vertellen dat we extra inspanningen moeten doen om laaggeschoolden en allochtonen aan het werk te krijgen (positieve discriminatie noemen ze dat), stuur ik een vlammende mail. Of nee, tegenwoordig kan je beter twitteren om hen te laten reageren, denk ik.

De staatskas

Als er iets is waar ik niet graag over praat, niet graag mee bezig ben, niet over wil nadenken, is het wel geld. Helaas moet je daar als volwassene af en toe toch mee bezig zijn. Gelukkig viel dat in ons geval altijd best mee. We hebben nooit echte geldzorgen gehad en daar ben ik ontzettend dankbaar om. We hebben geluk en zijn gezegend. Over de hoge belastingen in ons land hoor je mij dan ook niet te veel klagen. Zolang er zorgvuldig omgesprongen wordt met de budgetten (daar ben ik dan wél weer kritisch over), vind ik het logsich dat we delen met minder begoeden. Al ben ik geen socialist, er zit een socialist in mij.
Toch zit het thema geld de laatste tijd vaker in mijn hoofd dan ik zou willen. Crisis, besparingen,… Je kan er niet omheen als je naar het nieuws en duidingsprogramma’s kijkt/luistert of een krant openslaat. Ik vind het logisch dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Ook bij besparingen en nieuwe belastingen. Ik zou zelfs voorstellen om bijvoorbeeld dienstencheques niet langer aftrekbaar te maken. Geen mens zal het laten om daarom dienstencheques te kopen. Waar ik echter niet vrolijk van werd, is van de extra belasting op bedrijfswagens. Manlief heeft net een nieuwe bedrijfswagen en omdat we vier kinderen hebben, is dat geen kleine en dus ook geen goedkope wagen. De zware extra kosten die dat met zich mee zal brengen, betaal ik echt niet van harte. Onze buurman heeft ook een nieuwe, grote bedrijfswagen (drie kinderen die alledrie nog in een autozitje moeten, daar heb je een ruime achterbank voor nodig). Misschien moeten manlief en hij eens tegen elkaar botsen zodat ze op zoek kunnen gaan naar een nieuw, zo goedkoop mogelijk, maar toch voldoende groot model. En anders moeten we 3,5 jaar wachten voor we dat kunnen doen. En zullen we intussen de staatskas serieus spijzen. Grrr.

Tegenstrijdig

“Ik geloof erin. Absoluut. Fifty-fifty.” Dixit Caroline Gennez. Of hoe je in één antwoord jezelf compleet kan tegenspreken.

Een stukje politiek

De N-VA wil niet onderhandelen over de nota van Di Rupo. Geen probleem, denk ik dan. Dat geeft de andere partijen, die samen een ruime meerderheid hebben, de kans om een regeerakkoord te sluiten zonder de N-VA, de partij die ze toch als een lastige klant aan de onderhandelingstafel beschouwen.
En toch ben ik er nu al zeker van dat ze dat niet zullen doen. Onderhandelen, bedoel ik. En dat vind ik jammer en onbegrijpelijk. Als de overgrote meerderheid van het land (vertegenwoordigd door alle politieke partijen die ‘ja’ of ‘ja, maar’ zeggen) wil onderhandelen, waarom zou die meerderheid dat dan niet doen, zelfs al zegt een minderheid (in casu de N-VA en het Vlaams Belang) nee? Dat is toch democratie, of niet soms? Of die onderhandelingen dan tot een regeerakkoord zullen leiden is nog maar de vraag, maar dat is een andere kwestie.
Dus, politici, ga gewoon rond die onderhandelingstafel zitten en doe waarvoor je betaald wordt: onderhandelen en een regering vormen. Of zijn jullie bang dat het water ook zonder de N-VA te diep zou zijn?
Wordt zeker vervolgd…

Verwondering

Weet u wat ik zo vreemd vind? Politici die pogingen ondernemen om een federale regering te vormen, praten niet meer over wat goed is voor ’de Belgen’ en ‘België’, maar over wat goed is voor ’Vlaanderen’ en ’de Vlamingen’ of voor ‘Wallonië’ en ‘de Walen’.
Hebt u het gevoel dat Onkelinx of Milquet onderhandelen met uw welzijn/welvaart/wensen voor ogen? En zouden onze Waalse medeburgers het gevoel hebben dat Gennez en De Wever en Beke onderhandelen met hun welzijn/welvaart/wensen voor ogen? Ik zie twee groepen tégen elkaar onderhandelen, niet mét elkaar.

Weet u wat ik ook vreemd vind? Mensen horen zeggen dat de liberalen niet mee kunnen onderhandelen gezien hun verkiezingsresultaat. Er wordt dan bedoeld dat de liberalen zetels verloren hebben. Ik vind dat een vreemde redenering. 
Als je dus zoals de MR 5 kamerzetels verliest, maar er nog 18 hebt, mag je niet meepraten. Als je maar 1 zetel verliest en er nog 9 overhoudt (CHD), mag je wél meepraten, alhoewel je maar een heel klein deel van de Belgen (en veel minder mensen dan de MR) vertegenwoordigt. Open Vld mag niet meepraten, want heeft 5 zetels verloren. Sp.a mag wel meepraten. Beide partijen vertegenwoordigen nochtans evenveel mensen. Moraal van het verhaal: als je zetels verliest, heb je geen recht van spreken, hoeveel mensen je ook vertegenwoordigt? Ik begrijp dat niet. U wel?

De verkiezingen

Om de heimwee (zie vorige bericht) wat te verzachten zal ik me nog eens even over de verkiezingen buigen. Wat zagen we gisteren in het verkiezingsprogramma van de vrt?

• Elio di Rupo die al sprak als een premier
• Laurette Onkelinx die nog steeds (na zoveel jaren in de nationale politiek) heel gebrekkig Nederlands spreekt. We zullen maar denken dat taalgevoel niet tot haar vele talenten behoort.
• Vera Dua die optimistisch stelt dat progressief (wat bedoelt ze daarmee?) Vlaanderen stand houdt (na 3 jaar oppositie vind ik dat echt niets om over naar huis te schrijven, maar kom)
• 80% van de Vlamingen stemt (centrum-) rechts
• 70% van de Walen stemt links
• Hoewel 80% van de Vlamingen (centrum-) rechts stemt, zullen de Vlaamse socialisten mogelijk toch deel uitmaken van de regering
• Frank Vandenbroucke is gelukkig terug. Hopelijk krijgt hij een plaats in die regering. Daar zou iedereen wel bij varen.
• Even werd geopperd dat de groenen ook wel in aanmerking komen om deel uit te maken van een regering omdat ze winnen (waarbij ik me afvraag wat het belangrijkste is: winnen of een aanzienlijk deel van de bevolking vertegenwoordigen)
• Open VLD wint niet, hoewel de meerderheid van de Vlamingen (denk ik) vond dat hij de onderhandelingstafel na 3 jaar wel mocht verlaten. Hebt u op uw werk of thuis of elders al eens 3 jaar vergaderd over hetzelfde onderwerp zonder duidelijke vooruitgang te maken?
• Alexander De Croo blijft helder en duidelijk communiceren.
• Vlaams Belang verliest terrein. Gelukkig.
• LDD lijkt geen reden van bestaan meer te hebben. JM was beter bij de NVA gebleven indertijd (al was dat op dat moment natuurlijk onmogelijk).
• Caroline Gennez ziet het helemaal zitten met haar vriend Bart.
• Marianne Thyssen lijkt de achterpoort naar Europa open te houden. Europa ligt haar m.i. beter dan het Belgische wespennest.
• Bij de meeste politici horen we een uithaal naar de media die Bart De Wever een te groot forum hebben gegeven. Ik heb eerder de indruk dat iedereen evenveel spreek- en zendtijd heeft gekregen, maar dat niet iedereen zijn/haar verhaal verkocht kreeg.
• Bart De Wever lacht toch echt weinig.
• Het woord tsunami hebben we wel weer genoeg gehoord en eigenlijk vind ik het ongepast om dat woord te gebruiken in een politieke context.
• Politici hebben hun standaardzinnen die ze blijven herhalen.

Vanmorgen hoorde ik op de radio dat Tinne Van der Straeten (Groen!) haar zetel lijkt kwijt te spelen aan Eva Brems. Jammer. Ook Hugo Vandenberghe (CD&V) keert niet terug, hoewel hij als senator het best scoorde op het rapport van De Standaard. Jammer. Rik Torfs zal dan weer wel in de senaat zetelen. Bekende Vlaming zijn heeft zo zijn voordelen.

Verkiezingen – 10

Voorstel 10:

Evalueer parlementsleden elk jaar. Vervang parlementsleden die ondermaats presteren zonder hen een ontslagvergoeding of wat dan ook te geven.

Ik heb, zoals ik eerder al schreef, het rapport van De Standaard gelezen. En ik viel achterover van de onthutsend slechte resultaten van sommige Kamer- en Senaatsleden. Parlementsleden kunnen dus 4 jaar (bijna) niets doen en daar maandelijks dik voor betaald worden. En zelfs nog herverkozen worden ook. Dat laatste is natuurlijk de schuld van de kiezers. Die zouden beter niet op slecht werkende parlementsleden stemmen.
Dus, politici, schakel een onafhankelijk bureau in dat het werk van de parlementsleden op een objectieve manier beoordeelt. Aanwezigheid in het parlement, interventies, vragen stellen, wetsvoorstellen indienen enz. De criteria van De Standaard kunnen misschien helpen. En dan maar hopen dat de parlementsleden elkaar niet voor de voeten gaan lopen om (dwaze) vragen te stellen om toch maar niet ontslagen te worden…

Verkiezingen – 9

Het volgende voorstel zit in het programma van sommige politieke partijen (dacht ik toch) en heeft geen uitleg nodig. Als u toch een motivatie wilt, reageert u maar.

Voorstel 9:

Schaf de successierechten af!