h1

Tekstje

21 januari 2009

Nooit de moed opgeven

Kun je niet vliegen, loop
Kun je niet lopen, ga
Kun je niet gaan, kruip

Maar blijf nooit stil staan
nooit dalen, immer opgaan

Kun je niet lachen, glimlach
Kun je niet glimlachen, wees toch blij
Kun je niet blij zijn, wees tevreden

Maar nooit de moed opgeven
en immer voorwaarts streven

 

Dat tekstje heb ik ooit eens, terwijl ik bij de kinesist in de wachtzaal zat te wachten, overgekribbeld op een stukje papier dat ik uit mijn handtas had gevist. Ik zat er elke keer naar te staren en bedacht elke keer dat het wel iets had. Het stukje papier slingert al maanden rond op mijn bureau en is intussen een vodje geworden. Tijd om de inhoud hier te vereeuwigen en het papiertje in de vuilbak te laten verdwijnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: