h1

Blote borsten

18 februari 2009

S. zit in een nog altijd rondslingerende reisfolder over Parijs te kijken.
“Mama, zijn die blote borsten echt?” Blijkt ze op een paar minuscule fotootjes van de Moulin Rouge te zijn gestoten. Ik kijk mee. Je kan op de piepkleine fotootjes met moeite enkele vrouwen met veren en halfdoorschijnende jurkjes op hoge hakken zien. En ja, de jurkjes kunnen de bloten borsten niet helemaal verhullen, al moet je wel echt goed kijken. Ik zeg dus: “Ja, die zijn echt.” Ze kijkt me lachend verwonderd aan. “Echt?” “Ja.” Ze kan het bijna niet geloven.

Even later komen P. en E. binnen. De verwondering en het ongeloof moeten worden gedeeld. “Kijk eens, P., kijk eens, E., dat is echt gebeurd, hè. Die treden op met hun blote borsten, hè. En hier, kijk, ook blote borsten. En dat is echt, hè. En hier nog. Dat is écht gebeurd, hè. Dat staat in de reclame hier.”

Advertenties

One comment

  1. Zoonlief kon het een poos geleden ook niet geloven dat er bars bestaan waar er met blote borsten gedanst wordt, en vooral niet dat die mensen dan niet in de gevangenis opgesloten werden of op zijn minst een boete kregen.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: