h1

Druilerig snertweer

26 maart 2009

Morgen doe ik mijn nieuwe roze vestje aan, als remedie tegen dit snertweer. (Nee, geen babyroze, maar felroze, ik ben een wintertype of zoiets.) Niet te geloven dat zo’n opmerking uit mijn mond komt. Ik ben iemand die normaal totáál niet bezig is met ‘het weer’. Als mensen klagen dat het al dagen regent, is me dat meestal nauwelijks opgevallen. Echt waar. Ik stoor me ook nooit aan het weer. Natuurlijk heb ik liever dat de zon schijnt. En als ik na een fietstocht naar de school drijfnat thuiskom, vind ik dat ook niet leuk. Maar ik maak me er niet druk in, in het weer. Je kan er toch niets aan veranderen. Het komt zoals het komt. En ik moet toegeven dat ik wel hou van de veranderingen in ons klimaat. Hoe meer je naar iets verlangd hebt, hoe meer je ervan kan genieten als het er eenmaal is.

Dus, waarom klaag ik nu dan wel over het snertweer? Omdat ik wil planten! En niet in een vijver, maar in de grond! En dus moet het stoppen met regenen zodat onze grond bewerkbaar blijft. We wonen al op een drassig terrein (ons gras blijft altijd groen, ook als alle andere tuinen er verdord bij liggen), dus is elke druppel regen op dit moment een druppel te veel. De grond wordt veel te zwaar om in te spitten en gaten in te maken. En als er nu een flauwe plezante antwoordt: “Hoe meer je naar iets verlangd hebt, hoe meer je ervan kan genieten als het er eenmaal is. “, dan zeg ik: “Ik kijk al negen jaar uit naar een tuin met meer dan alleen gras. Ik heb lang genoeg verlangd. Ik wil planten. NU!”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: