h1

Woepie – deel 5

3 juni 2009

We hebben Woepie laten inslapen. Hij had coccidiose, een ziekte door een parasiet. Hij had dat zeker al voor we hem kochten. Konijnen, en zeker kleine konijntjes, zijn daar heel vatbaar voor. Ze krijgen het van besmette uitwerpselen in het hok waar ze in zitten. Ik kon kiezen voor euthanasie of proberen hem te redden door medicatie, papjes en water toe te dienen. Omdat hij al zo suf was, niet meer op zijn pootjes kon staan en zelfs niet meer wou slikken als de dierenarts wat water in zijn mond spoot, heb ik hem laten inslapen. Vreselijk. Zoonlief zal zo verdrietig zijn als hij thuiskomt. Ik stond daar te huilen bij de dierenarts, uit verdriet voor het verdriet van onze zoon. Onze zoon die de laatste tijd allesbehalve overloopt van zelfvertrouwen en dit zo nodig had. Verdorie toch.

Advertenties

9 reacties

  1. dju dju dju toch
    ik hoop dat je het konijntje zelf meegekregen hebt zodat de zoon het misschien nog kan zien / begraven
    pfff niet leuk, maar misschien helpt een nieuw konijntje het verdriet een plaatsje te geven
    sterkte ginder!


  2. Wat een triestig verhaal zeg! Maar ik denk dat je een ‘goede’ keuze hebt gemaakt hoor. Anders had het beestje misschien nog onnodig moeten lijden om het dan waarschijnlijk toch niet te halen. Sterkte! 😉


  3. Ah zeg. Hopelijk raakt je zoon snel over zijn verdriet. Komt er een nieuw konijntje?


  4. wat een pech. Als volwassene kan je het hart ervan in zijn als een (huis)dier sterft, maar als kind vond ik het nog duizend keer erger.


  5. Wat triest. Ik leef mee met je zoon.


  6. Wat zonde. Ik kan me het verdriet van je zoon en jezelf wel een beetje voorstellen. Ik zou toch proberen een afscheidje te organiseren (een speciaal plekje in de tuin of zo) zodat hij het een plaats kan geven en (op termijn?) gaan kijken voor een nieuw konijntje.

    Maar pfft, wat zal het een teleurstelling zijn voor je ventje 😦


  7. Nee hè! Ik zat al op het puntje van mijn stoel bij het lezen van Woepie, deel 4. En nu dit… Hopelijk krijg je je zoon wat getroost straks. Misschien iets leuk gaan doen met hem vanmiddag, om zijn zinnen wat te verzetten?


  8. Zo triest. Frustrerend ook. Je wilde je zoon blij maken met zo’n lief geschenk en dan draait het helemaal verkeerd uit. Ik zou vast ook staan huilen bij de dierenarts. Als mama trek je uiteraard het verdriet van je kind heel erg aan.
    Hopelijk komt er een leuk gezond konijntje in huis dat hem jaren plezier zal bezorgen.


  9. wat een tragisch verhaal.
    Zomaar een ziek konijn verkopen, eigenlijk schandalig!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: