h1

To do

24 juni 2009

Mijn todolijstje voor deze voormiddag (niet noodzakelijk in deze volgorde):

  • ontbijtboel opruimen
  • ontbijten
  • zwemgerief klaarleggen voor de jongste dochter die direct na school meegaat met een vriendinnetje en van daaruit  naar een verjaardagsfeestje gaat waar met water zal worden gespeeld
  • cadeautje kopen voor dat verjaardagsfeestje
  • brood kopen
  • gang (en bij uitbreiding: huis) opruimen
  • ramen in de kamers openzetten
  • krant lezen
  • blogs lezen
  • blogberichtje plaatsen
  • bosspel voor verjaardagsfeestje zoon uitwerken
  • kussens van de tuinzetels buiten leggen
  • brief zoeken met uur van oudercontact voor zoon
  • paar rekeningen betalen
  • afwasmachine leeghalen
  • was ophangen
  • handdoeken en ondergoed plooien en in de kast leggen
  • ….

Yep, weer een heel drukke agenda voor maar amper drie uurtjes, dat vind ik zelf ook. Dat is natuurlijk mijn eigen schuld. Vier kinderen brengen heel wat werk met zich mee. En ik laat de rommel te veel opstapelen voor ik begin op te ruimen. En ik moet geen blogs lezen en ik moet geen blogberichten schrijven. En de krant lezen kan ook ’s avonds. En je kan een verjaardagsfeestje organiseren waarbij je de kinderen vrij laat spelen en hen enkel af en toe wat te eten en te drinken geeft. Allemaal waar.

Maar helaas ben ik een spons. Ik ben een spons die zich vol zuigt. Ik wil alles proberen, vanalles en nog wat doen. Ik zoek voortdurend nieuwe uitdagingen. Ik vind ongeveer alles interessant.

En zo ben ik beland in een druk leven. Dat me moe maakt, ja, maar dat ik niet zou kunnen missen. Dus combineer ik een bij wijlen voltijdse job met 4 kinderen, een druk sociaal leven, vrijwilligerswerk, veel en regelmatig wisselende hobby’s,…

Ik las hier in de commentaren de opmerking van Zapnimf waarom een mens zoveel moet werken. “Voor de luxe? Voor te kunnen reizen? Voor drie weken het gevoel te hebben echt vakantie te hebben?” schreef ze.
Ja, dat is waar. Maar werk zou in het beste geval toch voldoening moeten geven.
Ik heb het geluk dat mijn werk even boeiend blijft, of ik nu veel of weinig werk. Ik kan ook zelf beslissen of ik veel of weinig werk. Maar dat geldt natuurlijk niet voor alle jobs. Manlief heeft bijvoorbeeld een boeiende job die hij nooit halftijds zou mogen/kunnen doen. Hij zou snel op een zijspoor worden gezet en veel minder interessant werk krijgen. Ik denk niet dat hij met zijn diploma, kennis, ervaring, interesses,… een boeiende, uitdagende halftijdse job zou kunnen vinden. En dat geldt allicht voor veel mensen.
Waardoor veel mensen met vallen en opstaan blijven zoeken naar het bij hen passende evenwicht.

En bij deze heeft dit blogbericht genoeg tijd opgeslorpt en ga ik me op de rest van mijn todolijst werpen.

Advertenties

13 reacties

  1. Je gaf me met je comment gisteren inspiratie om vandaag te schrijven. Bedankt en vergeet toch niet een beetje van de dag te genieten 😉


  2. He? Onze dochters zijn toch niet naar hetzelfde feestje zeker ;o)?


  3. Help, binnen een mand of vijf wordt dit ook mijn lijstje voor de komende twintig jaar ofzo. Naast een vóltijdse boeiende job. Ik moet dringend een rijke man, zodat ik de luxe, het reizen en het vakantiegevoel kan hebben zonder dat ik ervor moet werken. Alhoewel, ik zou de voldoening inderdaad wel misen, maar toch…


  4. ik zie trouwens net dat uw blog nog op winteruur staat 🙂


  5. @ tijdtussendoor: graag gedaan! En ik heb van de dag genoten, zeker met dit prachtige weer.
    @ Inge: als ze met waterballonnen hebben gespeeld: ja, wie weet!
    @ madam arabelle: je groeit daar wel in ;-). Ik wist trouwens niet dat mijn blog niet uit zichzelf naar het zomeruur was gesprongen. Tsss. Nu kan ik nog iets aan mijn todolijstje toevoegen: klok op zomeruur zetten.


  6. Ik weet wat het is hoor.
    D’r zijn te weinig uren in een dag.
    En opruimen mag nooit een prioriteit zijn.
    Voila.


  7. Het zou zo mijn to-do lijstje kunnen zijn.
    Ik denk dat je als mens je levenlang blijft zoeken naar de juiste balans. Zolang je leven maar boeiend is, dan kan je alles aan.


  8. Gelukkig is dit logje helemaal niet van toepassing op mij. Helemaal niet.


  9. Lijkt mijn lijstje wel voor vandaag. En ik heb er (nog) maar drie…


  10. Ik heb jàààren met zulke lijstjes geleefd, met een man met fulltime+ baan en vier kinderen. Mijn kinderen zijn nu de deur uit, meer tijd zou je dus denken…. Nee hoor, je gaat wat meer werken, je gaat andere dingen doen, je helpt je ouders, je kinderen, je vrienden… Onder druk presteer je soms gewoon beter, en dat je moe wordt, tja…


  11. Eurhm… en is dat allemaal gelukt zo??
    Hoe doe je dat??


  12. @ maai: waarschijnlijk niet, ik kan het me niet meer herinneren. Ik heb altijd wel ergens een lijstje liggen met dingen die ik nog moet doen. Ik kan me een leven zonder al niet meer voorstellen (al heb ik dat ooit gehad), maar vind dat niet erg. Ik ben graag bezig. En veel dingen kunnen wachten. Zoals Zapnimf zegt: opruimen is nooit een prioriteit. Vandaar dat mijn huis er heel vaak uitziet of er net een bom in is ontploft :-).


  13. Mijn lijstje ziet er ook ongelofelijk uit momenteel. Wie heeft er nu zin om te schilderen als het weer zo goed is. Of gewoon al zin om in huis te werken? Pff. Ikke niet hoor!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: