h1

Leuk versus nuttig

30 juni 2009

Vanochtend hoorde ik een interview op de radio waarbij ik spontaan mijn voorhoofd fronste. Het ging over de vele cadeautjes die leerkrachten van de basisschool op het einde van het schooljaar krijgen. Een mevrouw van de overkoepelende oudervereniging van het gemeenschapsonderwijs had een goed idee: “Waarom niet in de plaats van al die kleine cadeautjes bijdragen voor een groter, nuttig cadeau, bijvoorbeeld iets om de klas aan te kleden of boeken voor de klasbibliotheek?”

Dat vond ik een absurd idee. Die cadeautjes op het einde van het schooljaar zijn toch bedoeld voor de leerkracht zelf? Een nuttig geschenk geven voor in de klas is eigenlijk een cadeau voor de kinderen. Alsof je aan iemand met een bureaujob zou zeggen: “Mevrouw, u hebt goed gewerkt dit jaar. We zijn daar heel blij om en nu krijgt u een schilderij om aan de muur te hangen in uw bureau. Of misschien zelfs een gemakkelijk zeteltje waarin uw klanten kunnen zitten.”

De mevrouw van de oudervereniging denkt waarschijnlijk aan de vele prullen die leerkrachten elk jaar krijgen. Daarom wordt bij ons op school in de meeste klassen geld ingezameld om de juf / meester dan te verwennen met een cadeaubon (een boekenbon, een bon van een schoonheidssalon, een bon van AS Adventure,…).

Extra’s voor in de klas worden bij ons betaald door de ouderraad, die daarvoor geld inzamelt met activiteiten. Geld dat in de meeste gevallen natuurlijk van de ouders komt. En op het einde van het schooljaar verdienen leerkrachten iets voor hen persoonlijk, niet iets om de klas in te richten of de klasbibliotheek aan te vullen.

Advertenties

12 reacties

  1. Ik ben persoonlijk tegen het geven van al die kadotjes aan leerkrachten. Ik denk (en hoop ook) dat een leerkracht even content is met een kaartje, tekening, … dan met één of ander kado (of het nu prul is, een boekenbon, ….)

    Het probleem met die kadotjes vind ik dat iedereen een beetje sociaal verplicht wordt om mee te doen. En dit geldt niet alleen voor de kadotjes voor de leerkrachten, maar ook voor traktaties voor de verjaardagen (en dat begint al in de kleuterklas), … Iedereen doet maar tegen elkaar op en de kado’s en traktaties worden groter en groter, en duurder en duurder.


  2. Ik ging met de zonen hier door onze tuin en liet hen zelf een boeketje maken. Het is vooral de attentie die telt.


  3. @ Annelyse: grappig dat net jij hierop reageert, want we hebben gisterenavond je chocoladekoekjes nog eens gebakken om aan de 4 juffen te geven! En ik vond het zo jammer dat ze allemaal mee gingen naar school dat er nu al nieuwe in de oven staan, voor ons deze keer.


  4. Ik ben ook tegen cadeautjes geven. Ik zag dit jaar weer de juffen overstelpt worden door om ter grootste cadeau’s.
    Vorig jaar bakte ik cakejes voor de juf en de kinderverzorgsters. Daar krijgen ze ook zo veel van dat ze het niet leuk meer vinden (die letten allemaal heel erg op hun lijn denk ik :-))
    Dit jaar stelde de klasverantwoordelijke van de ouderraad voor dat elk kind een tekening, collage,.. zou maken voor de twee juffen en zij zou dat dan bundelen in een boekje.
    Awel, dat was prachtig, daar hebben die juffen jaren later nog plezier van en dat kost niets en is heel persoonlijk.


  5. Ik ben keihard voor cadeaus!

    juf zap

    Flauwe kul trouwens dat je je verplicht zou moeten voelen om ook iets te kopen. Dat noem ik dan ‘een zwak karakter hebben en meelopen’.

    Het leukste dat ik ooit kreeg : een witte t-shirt met textielstiften bewerkt. Ik kreeg punten op allerlei eigenschappen (en van alles het maximum). Daar heb ik in geslapen tot zelfs de laatste draad daarvan versleten was.
    Ook onthouders : het kauwgumballenmachien uit een schoendoos gemaakt, met plan! De foto van de leerling en mij (ooit ergens getrokken bij een uitstap) in een zelfgemaakt kadertje, het kruiswoordraadsel dat ik moest invullen aan de hand van vragen over het voorbije schooljaar en de poëzie die de leerlingen de laatste maanden hebben samengesteld.

    Maar wel keihard voor dus.


  6. Wat een reacties!!!!!
    Dat de dingen die gegeven worden steeds maar groter worden heb je toch zelf in de hand. Als je aan al de kindjes van de klas 1 euro vraagt heeft de juf al snel een leuke bon van haar voorkeur winkel. Wat koop je nog voor 1 euro????( een bolletje ijs, een lolly,…)
    Het gaat inderdaad niet om het geschenk, wel om de waardering voor een jaar van “zorg dragen voor, hulp bieden waar nodig, op zoek gaan naar het beste voor ieder kind, en nog zoveel meer”. Leerkrachten putten ook kracht uit attenties, zelf gemaakt of gekocht, maar met liefde en oprechtheid gegeven.
    Mijn kinderen vonden het zalig hun knutselwerk en cadeau te kunnen afgeven aan de leerkracht waar ze zo naar opkijken.


  7. Het leukste vind ik ook als de kindjes met iets zelfgemaakt en persoonlijk afkomen. Bloemetjes uit hun tuin, een mooie tekening waar ze dan zelf iets opgeschreven hebben, of een dikke knuffel waarbij ze zachtjes zeggen dat ze me gaan missen in de vakantie. En ik moet zeggen dat het bij ons op school nog meevalt vind ik wat de cadeautjes betreft, ik hoor soms andere verhalen van collega-leerkrachten…


  8. het mooiste cadeau dat ik ooit kreeg was een brief van een leerling zo uit het hart geschreven, met traantjes erbij

    isla maakte een tekening en mocht zelf iets kiezen in de winkel, ze ging voor snoep die ze zelf lekker vond en dat vond ik ok

    kon de juf dat de laatse dag aan de andere kids uitdelen 😉
    ik moest er zelfs stiekem bij lachen

    maar in de kleuterklas vroeg een ouder ook 1 euro om bij te dragen, maar ik heb geen enkel idee wat ze er mee deden, ook vreemd 😉


  9. Ergens heb je wel gelijk vind ik..

    Maar 2 jaar geleden had ik 9 (!!!) doosjes “MERCI-kes” 🙂 Dat vond ik heel leuk maar net iets van het goede teveel 🙂
    Vond het dus wel leuk dat ze vanaf het jaar erna met de klas altijd samenlegden voor een Bon uit de Ici Paris, Bongo Bon e.d!:-)
    Trouwens.. De kaartjes die ik altijd krijg van de ll-en staan hier altijd minstens tot september op de kast.. Om maar te zeggen dat ik daar veel meer voldoening uithaal!;-)


  10. ik heb ook m’n wenbrauwen eens gefronst toen ik het hoorde. Zo’n kadootje voor de juf is ook iets wat het kind zelf graag maakt of plukt of kiest en afgeeft. Als dat vervangen wordt door iets gezamenlijk valt dat weer weg + idd de ‘sociale verplichting’ dan ook nog. Ik ben maandag met m’n metekindje een zak chips gaan kopen die ze ging meenemen, ze gingen de juf verrassen met een feestje en elk kindje bracht iets mee om te drinken of te knabbelen… en ze hadden vorige week in elke pauze gewerkt aan één gezamenlijk ‘kunstwerk’ voor haar. Vond ik persoonlijk een heel leuk idee.


  11. Ik had er een mening over (toevallig ook net geuit op de blog van Maaike), maar na deze post en reacties te lezen, moet ik bekennen dat ik mijn mening moet herzien.
    Ik vind samenleggen eigenlijk wel een goed idee, in plaats van de losse kadootjes, maar dan inderdaad iets voor de juf zelf, en niet voor de klas. Mij leek het eerst wel interessanter om iets te geven dat in de klas kan gebruikt worden, maar inderdaad: het is de bedoeling om de juf(fen) in de bloemetjes te zetten dus mag het zeker iets zijn, enkel voor de juf.
    Maar een persoonlijk kadootje vinden de juffen blijkbaar ook wel geweldig (begrijpelijk): een tekening, een knutselwerk, een briefje,…

    Dus mij lijkt de combinatie wel leuk: bijleggen (1 of 2€) voor een cadeaubon of iets dergelijks dat van de ouders komt. En daarbij iets dat van de kindjes zelf komt: een tekening of foto of briefje of…

    Ik merk echter ook wel dat sommige ouders het meer een sport vinden om het meest speciale en dure kado te kopen, zonder rekening te houden met wat de juf of hun kind leuk vindt…

    En aan de traktaties voor verjaardagen kan ik me soms ook behoorlijk ergeren … 🙂


  12. Ik vind dat ook maar een gek idee.

    Ik vind zo’n cadeautje voor de juf heel erg leuk om te geven, ze verdienen dat vind ik. Een vriendin van mij is juf en krijgt ook elk jaar mooiere en mooiere dingen. Maar ik vind dat volledig verdient, ze werken er hard genoeg voor.
    Ik krijg ook vaak een bloemetje of een chocolaatje als er een huis af is en ik vind dat echt altijd super leuk.
    Juffen kunnen er toch ook niet aan doen dat ze dat allemaal in ene keer krijgen op het einde van het schooljaar, je zou niet willen weten wat vaderlief de chirurg allemaal krijgt in een jaar tijd, liters champagne, gigantische dozen chocola enal. DAT is pas zot.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: