h1

Dierenleed

23 februari 2010

Onze kat was gisterenavond verdacht rustig. Sliep veel en miauwde als je hem aanraakte. Manlief kwam thuis en zei dat hij ziek was. Naar de dierenarts dus. Hij bleek 40°C koorts te hebben. Verder niet veel speciaals te merken. Een spuit antibiotica en iets koortswerend/ontstekkingsremmend. Manlief pakt hem weer op en voelt een gat in zijn pels. Blijkt het beest een diepe wonde te hebben. Volgens de dierenarts van een gevecht. Het is immers volop kattentijd. Het beest is ocharme amper vijf maanden oud… De toegediende antibiotica waren niet de juiste. Hij krijgt nu andere. En we moesten opletten of hij wel begon te eten en te drinken en nog wel plaste enz. Dat kwam gelukkig snel in orde, gisteren al. Oef!
Vreemd hoe snel je je aan een huisdier (“maar een huisdier”, dacht ik vroeger altijd) kan hechten. Ik zit me nu zelfs af te vragen wat we met hem gaan doen als we op vakantie gaan. Terwijl ik daar vroeger doodnuchter in was en de kat tijdens onze afwezigheid gewoon buiten zou hebben gelaten. Maar toen had ik nog geen kat natuurlijk…
Misschien moet ik beslissingen daarrond maar aan manlief overlaten. Die heeft zichzelf gisteren – terecht – tot dierenarts uitgeroepen.

Advertenties

5 reacties

  1. Hier komen de schoonmama en schoonzus langs om onze dierentuin te voederen, ermee te spelen en gezelschap te houden als wij er niet zijn. Zij wonen dan ook maar op ’n boogscheut van hier en zijn zelf verzot op onze haarbollen.


  2. Ik hoop trouwens dat jullie kat er gauw doorkomt!


  3. Hoop dat jullie poes snel beter wordt. Onze kater komt ook af en toe met stukken uit zijn vacht thuis, maar grote gaten tot nu toe gelukkig nog niet. Nu ja, hij is ook geen kleintje meer natuurlijk. Vijf maanden, ocharme het beesje.
    Wij zorgen ervoor dat er telkens om de twee-drie dagen iemand komt om het eten en water te verversen en even te spelen (hoewel ze zich meestal niet laten zien). Tot nu toe gaat dat prima, ze trekken het zich niet zoveel aan dat we weg zijn en zijn gewoonweg blij als we terugkomen…


  4. Onze poezen (12 en 11 jaar en een jongske van 8 maanden) waren nog nooit ziek geweest. Maar het voorbije half jaar ben ik zo ongeveer al elke maand naar de dierenarts moeten gaan met minstens 1 poes. Onze oudste poes heeft constant last van ontstoken tandvlees en slechte tanden. Da’s elke keer een antibiotica-spuit en cortisone en telkens ook 1 of meerdere tanden kwijt. Maar ja, ge kunt ze toch niet laten afzien, hé, die beestjes.


  5. Ai, da’s niet leuk om mee te maken. Gelukkig zijn katten nog taaie beesten en zal je kat er hopelijk snel doorkomen. Bij ons blijven de katten thuis als we es weg moeten. Als het maar een weekend of een paar dagen is, dan voorzien we genoeg spijs en drank, en komt er niemand langs, maar als we langere tijd weg zijn, dan komt mijn schoonmoeder wel om de twee dagen es langs om te zorgen dat alles in orde is. De hond nemen we gewoon mee op vakantie.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: