h1

Over katers en taalfouten

24 februari 2010

En hoe gaat het intussen met de kat? Beter. Springlevend zelfs. En dat ‘spring’ mag u letterlijk nemen… En ik mag hem niet buiten zetten, want de wonde is nog niet dicht. Die kon maandag niet worden gehecht, omdat hij koorts had. Hij heeft intussen wel diarree (van de antibiotica, vermoed ik). De dochter trouwens ook, merkte de andere dochter op, die overal verbanden en gelijkenissen en tegenstellingen in ziet. “Misschien hebben ze het aan elkaar doorgegeven,” zei ik (flauwe grap). “Nee!” zei de jongste dochter, “Want we hebben niet gesekst.” (???)
De jongste dochter begrijpt nog wel wat dingen niet zo goed. Zo heeft ze het over teeballen (naar aanleiding van de castratie van de kater enkele weken geleden) en áardabállen (i.p.v. aardappelen).
En onlangs vroeg ze aan manlief: “Is dat uw putje?” terwijl ze naar zijn navel wees. Manlief antwoordde: “Navel, bedoel je? Dat is een navel.” Waarop zij zei: “Navel? Heb ik dan een bekje?” Ze dacht aan een snavel.
Er is nog werk aan.

Advertenties

One comment

  1. HAHAHAHA, kinderen kunnen zulke grappige conclusies trekken! Hoe vind je deze? “We zijn naar de dierentuin geweest en we hebben pinkdinge gezien”. Of “ik heb een heel nieuw splinterstoeltje gekregen”. Ik heb er in de loop van mijn leven heel wat verzameld.
    En wat fijn dat je kat weer boven Jan is (wie is Jan dan?)



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: