h1

Zonder titel

20 maart 2010

Ik sta naast het sportveld te supporteren als manlief me belt. Hij heeft net van mijn moeder vernomen dat iemand met wie ik gestudeerd heb, maar later uit het oog verloren ben, gestorven is. Ze blijkt zelfmoord te hebben gepleegd. Ik ben helemaal van slag. Nog steeds. Een jonge, lieve, warme, succesvolle, stijlvolle, charmante vrouw, die blijkbaar toch zó ongelukkig was dat ze geen enkel lichtpuntje meer zag. Die allicht zelfs geen troost of kracht meer kon putten uit haar gezin, haar werk, haar vriendenkring, haar familie,… Die geen uitweg meer vond. Het blijft door mijn hoofd spoken. Terwijl intussen het leven gewoon doorgaat. Ik ben blijven supporteren, heb kinderen afgezet om te gaan spelen, ben naar een paar winkels geweest met manlief, doe mijn huishouden. En de hele tijd maalt het door mijn hoofd. Ik denk terug aan onze studententijd, haar trouwfeest waarop ik ook uitgenodigd was, de toevallige ontmoetingen achteraf, op andere trouwfeesten, op straat. Af en toe hoorde ik via via nog wel eens iets over haar. Ik heb haar jaren niet meer gezien en wist niet dat het zo slecht met haar ging. Ik ben geschrokken en ontredderd. Dit is zonde. Zo zonde.

Advertenties

4 reacties

  1. Heel raar… ik hoorde vanmiddag van mijn buurvrouw dat de gynaecologe die onze 2 meisjes op de wereld geholpen heeft zelfmoord gepleegd heeft. Misschien is het dezelfde persoon?
    Ik stond ook aan de grond genageld. Ze zag er altijd zo zelfzeker uit, helemaal niet de persoon waarvan je zoiets verwacht. En ze had ook nog 3 kinderen… echt verschrikkelijk zoiets.


  2. Ook ik heb het gehoord, en kende haar maar van een paar keer te zien en er verhalen over te horen, lang geleden in onze studententijd …
    Het soort meisje die het allemaal had, en die je stiekem benijdde om haar schoonheid, charme, succes, vlotheid, knappe vriendjes, …
    Het kan verkeren, en het doet je inzien (voor de o zoveelste keer de laatste tijd) dat je niet moet afgaan op de uiterlijke schijn, en dat er vaak veel anders schuilt achter die mooie façade.
    Het laat me ook niet los, sinds ik het hoorde … zo zonde, je hebt gelijk !


  3. Hier van ’t zelfde. Ook 2 dochters door haar op de wereld gezet. Ik kan ’t nog altijd niet geloven. Zo een sterke, warme vrouw, of zo leek het toch…
    En wat moet de papa aan die drie kinderen gaan vertellen… Echt verschrikkelijk. Zoiets doet je meteen weer ’t een en ’t ander in een ander perspectief zien.


  4. @zusjesenzo: Ze was ook mijn gynaecologe. Ik was ook zwaar onder de indruk…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: