h1

Ontboezeming

27 april 2010

Het bloggen gaat me niet meer zo goed af de laatste tijd. Overdag heb ik regelmatig inspiratie voor een nieuw berichtje, maar zodra ik wat tijd heb om iets neer te schrijven, is die inspiratie weer helemaal zoek. Ik vertoef minder op andere blogs en laat minder reacties achter. Vooral wegens tijdsgebrek, maar ook omdat ik steeds meer het gevoel krijg dat ik in een andere wereld leef dan de meeste bloggers die ik volg. De virtuele ‘vriendschappen’ die leken te ontstaan, lijken ineens ver weg als je een tijdje niet meer schrijft, niet meer leest en niet meer reageert. Ik ben door de grote drukte van de laatste tijd (werk, maar ook gezin en huishouden en tuin enzovoort) helemaal in mijn eigen wereldje gekropen en lijk daar niet meteen uit te kunnen ontsnappen. Er is ook weer heel wat op me afgekomen dat me wat uit mijn evenwicht heeft gehaald. Mijn geest is moe, heel moe. Ik denk dat ik even wat tijd nodig heb om weer op adem te komen. Een korte rustpauze. Tot binnenkort!

Advertenties

16 reacties

  1. Ik heb ook het gevoel dat je snel vergeten wordt als je niet vaak schrijft. Zo is het bij mij ook het geval, het lukt me niet meer zo goed iets zinnigs op papier te zetten en ik heb het gevoel dat die vriendschappen ook verminderen dan.

    Geniet van je rustpauze, ik blijf je alleszins volgen. 🙂


  2. Jammer, maar je trouwe volgers wachten wel tot je weer terug bent. Ik hoop dat je snel je evenwicht weer teruggevonden hebt.


  3. Internet en bloggen en al die sociale netwerken zijn en blijven een vluchtig medium he…

    En ’t lijkt me normaal dat de zin en de inspiratie om te bloggen wat mindert als het in je ‘echte’ leven plots drukker en woeliger is.
    Maar ook ik blijf geduldig wachten! 🙂


  4. Heel herkenbaar…


  5. Ik heb net hetzelfde gevoel. Je schrijft minder, je bezoekersaantallen gaan de dieperik in, je vraagt je af voor wie je het eigenlijk nog doet… Ik probeer het vooral vol te houden omdat het een soort naslagwerk geworden is over de afgelopen twee jaren. Een dagboek, zeg maar, zonder al te persoonlijke details.

    Ik blijf in ieder geval wachten tot je terugkomt!


  6. Goh, idem bij mij. Ik denk dat het de lentekriebels zijn. We willen allen buiten en hebben geen tijd meer om aan de pc te zitten.
    Af en toe post ik een klein berichtje om toch maar een teken van leven te geven, maar voor echte serieuze overpeinzingen heb ik nu geen tijd en geen zin.
    Wachten op “betere” blog-tijden, dus…


  7. heel herkenbaar
    en tot binnenkort!


  8. Ja, je ziet het op dit moment door heel blogland heen trouwens. Er zijn een heleboel mensen die op het ogenblik mondjesmaat schrijven en mondjesmaat reageren. Ik mis de logjes wel, maar je gaat toch ook niet bij iemand reageren die al twee weken geleden voor het laatst heeft geschreven? Misschien moet ik dat toch maar eens doen……voelen ze zich weer opgejaagd!


  9. Laat die druk om te schrijven maar gewoon los! Geniet van het mooie weer, van je gezin, je huis, je tuin, je vrienden in het échte leven. Het is fijn om je te lezen, maar een verplichting mag dat toch niet zijn, vind ik.
    Veel plezier en misschien tot binnenkort!


  10. Begrijpelijk, toch? Wie zit er nou met dit hemelse weer voor z’n schermpje, tenzij het echt moet of de muze roept?
    Virtuele vriendschappen? Daar geloof ik eveneens hoe langer hoe minder in.


  11. De lente is in ’t land, dan zijn er zoveel andere dingen te doen dan bloggen. Geniet van de rustpauze en hopelijk kom je binnenkort snel terug met een postje nu en dan (of als julie nog eens een leuke voorstelling meepikten), want ik lees je postjes graag!


  12. Misschien tot binnenkort ! Ik lees je postjes graag, dus ik het zie het wel in mijn google reader wanneer er vers leesvoer is 🙂


  13. Doe maar op je gemak. Geniet van de zon en van ‘real life’. En wanneer je eens een berichtje wil posten, dan lezen we het wel. En graag.


  14. Zeer herkenbaar. Mijn blogfrequentie is ook behoorlijk gedaald. Er gebeurt te veel in het ‘echte’ leven. Kan er mij ook niet meer toe zetten om al die blogs te lezen en te reageren. Het lijkt wel een opdracht geworden, en dat is ook helemaal niet de bedoeling. Maar hier blijf ik steeds met plezier lezen, ook al reageer ik niet altijd. Ik wacht dan ook geduldig tot er opnieuw een berichtje van jou in mijn reader verschijnt. Ondertussen hoop ik dat je snel weer op adem komt en nieuwe energie vindt. Hopelijk tot gauw!


  15. Ik denk niet dat je de enige bent die zo denkt!
    Maar toch moet je zeker af en toe wat bloggen al was het alleen maar om na een tijd nog eens in je archief te duiken.
    het is leuk om dan alles nog eens te lezen, vooral de reacties.
    dat dagelijkse posten doet bijna niemand meer.


  16. Hier is het net zo, en als ik alle reacties hier zo lees zijn we niet de enigen 🙂 Komt wel goed! Geniet ondertussen maar volop van je “echte” leven…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: