h1

Moeilijk

5 juli 2010

Vanmorgen bracht ik dochterlief naar het danskampje, waar ze deze week heel de week op eigen vraag aan deelneemt. Toch viel het haar zoals gewoonlijk heel moeilijk om afscheid te nemen. Ze was bang, klampte zich aan me vast. Ik had al tussen de vele kinderen naar een bekend gezicht gezocht, maar niet gevonden. Ik probeerde haar zachtjes te overtuigen om haar spullen aan de kant te zetten en toch bij de groep te gaan staan. De tranen zaten hoog bij haar (en bij mij eigenlijk ook), maar gelukkig kwam er toen een klasgenootje met open armen naar haar toegelopen. De opluchting straalde van haar af. En van mij waarschijnlijk ook. Dat was weer een meevaller.

Advertenties

3 reacties

  1. Ze zal zich zeker amuseren. En ik herken dit moedergevoel perfect 😉


  2. Mijn kids gingen vandaag op uitstap met de zomeropvang. Mijn jongste had tranen in de ogen, de oudste had er geen zin in. Ik heb mij de hele dag schuldig gevoeld, ik was immers thuis maar had een heleboel te doen (verbouwing gehad voorbije 2 weken). Gelukkig straalden ze beide toen ik hen ging ophalen en hadden ze wel een leuke dag gehad. Oef.
    Herkenbaar dus. 😉


  3. Ja, wat voel je je dan rot hè? Maar ja, ze moeten er toch doorheen…… Gelukkig kwam dat klasgenootje op het juiste moment binnen!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: