h1

Haruki Murakami

17 augustus 2010

Gelukkig ben ik geen nieuwslezer die deze naam 3 keer na elkaar moet uitspreken in een nieuwsbericht. Maar dit bericht gaat natuurlijk niet over de naam van deze man. Ik heb net voor het eerst een boek van hem gelezen: ‘De jacht op het verloren schaap’. Ik had al verschillende positieve commentaren over de auteur gelezen en dat was nodig om te blijven lezen. Ik heb me echt door de eerste helft moeten worstelen. Ik vond het boek heel deprimerend. Beschrijvingen als “Er stond een pot met een dode geranium op tafel.” en “Tomaten en sperziebonen. Iets anders was er niet. De komkommers waren gaan rotten, dus die heb ik weggegooid.” Of wat vindt u van dit stukje: “De tomaten en bonen waren zo koud als een schaduw. Bovendien smaakten ze nergens naar. De crackers en de koffie smaakten ook nergens naar. Het kwam zeker door het vroege zonlicht. ‘s Ochtends lijkt alles in het zonlicht op te lossen… Ik haalde een verfomfaaide sigaret uit mijn jaszak en stak hem aan. Joost mocht weten in welke kroeg ik de lucifers had opgepikt.”
Maar gelukkig werd het beter en ja, misschien ga ik ooit nog wel een boek van deze schrijver lezen.

Advertenties

5 reacties

  1. Jij weet wel hoe je een boek moet aanprijzen!
    Ik ben benieuwd naar de volgende recensie.
    Vriendelijke groet.


  2. Ik heb op vakantie zowel ‘de jacht op het verloren schaap’ en ‘dans, dans, dans’ gelezen en ik vond beide boeken van het beste wat ik al van Murakami las. Beide titels dateren al van het begin van de jaren 80 en waarschijnlijk bepaalt dat een beetje de depressieve toon (zoals jij het omschrijft).

    Ik vind dat Murakami dan weer een meester is in de suggestie en de symboliek: de dode geranium, de quasi lege ijskast, … suggereren natuurlijk het één en het ander.


  3. @ wendykroy: Ja, toen ik het boek las, besefte ik ook dat het juist door zijn meesterlijke beschrijvingen was dat het boek me deprimeerde. Hij kan de sfeer zo goed schetsen dat je het helemaal voor je ziet en mee beleeft en aanvoelt. En daar werd ik dus zelf mistroostig van. Je moet het maar kunnen als auteur. Daarom wil ik nog meer van hem lezen.


  4. Dan kan ik je ‘dans, dans, dans’ aanraden van hem. Het is een soort vervolg op ‘de jacht op het verloren schaap’.


  5. Het allermooiste van Murakami vind ik Ten zuiden van de grens. Lezen!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: