h1

Reddingsactie

14 oktober 2010

Zat u gisteren ontroerd toe te kijken hoe de Chileense mijnwerkers naar boven werden gehesen? Ik ook. Prachtig dat dit mogelijk was. Fantastisch dat die mannen uiteindelijk toch hun familie weer in de armen konden sluiten. Mooi dat de technologie dit mogelijk kon maken.
En toch bekroop me een misschien wat vreemde gedachte. Er zijn miljoenen tegenaan gesmeten om die 33 mijnwerkers te redden. Terecht. Absoluut. Je kan die mensen niet gewoon aan hun lot overlaten. Anderzijds vraag ik me af hoeveel mensen sinds 5 augustus, de dag waarop de mijnwerkers vast kwamen te zitten, gestorven zijn door ondervoeding, banale infecties, een bevalling in miserabele omstandigheden, kortom, één van de vele oorzaken die we met nog niet eens zoveel miljoenen doeltreffend kunnen aanpakken. Ja, ik vergelijk appels met peren. En we moeten die mijnwerkers niet laten verhongeren in hun mijn omdat er elke dag zoveel duizenden mensen sterven door banale, te behandelen aandoeningen. Maar toch. Die massale media-aandacht. De sensatie. Geld dat al wordt beloofd voor interviews, filmrechten, boeken,… En intussen, in de rest van de wereld…

Advertenties

One comment

  1. ‘k heb me ook zoiets zitten bedenken….hoe fantastisch het was om deze reddingsactie te zien en hoe schrijnend het is dat voor andere mensen in nood nooit hulp komt.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: