h1

Vrijdag vraagdag

12 november 2010

Gisterenavond vroeg dochterlief aan de babysit welke kleur van blokjes ze nu op haar tanden had. (?) Wij hadden geen idee dat je die kleur kan kiezen, laat staan veranderen. We zijn nog niet in die fase. Want dat de fase van blokjes op de tanden eraan komt, daar zijn we ons goed van bewust. In deze tijd is tanden rechtzetten geworden wat in ‘onze tijd’ flaporen corrigeren was. Denk ik. Normen en waarden veranderen. Schoonheidsidealen ook. Vroeger was het ondenkbaar om je kind met flaporen te laten rondlopen. Nu moet je ervoor zorgen dat je kroost parelwitte, rechte tanden heeft. Wat wordt over tien, twintig jaar de norm? Die scheve of aardappelvormige neus laten corrigeren? Borsten laten vergroten of verkleinen?
En niet alleen voor kinderen veranderen de schoonheidsidealen. Ook voor ons. Vroeger liepen vrouwen rond met haar op hun benen en onder hun oksels. Nu moet je je eigen schaamhaar minitieus (laten) verwijderen, liefst definitief. Wat wordt dat over tien, twintig jaar? Word je dan scheef bekeken als je met rimpels durft rond te lopen? Laat iedereen dan botox spuiten?

Mijn vraag: waar ligt voor u de grens? Vindt u botox kunnen? Bent u voorstander van borstvergrotingen/verkleiningen en neuscorrecties? Heeft u al een datum in gedachten voor die (mini)facelift? Of gruwt u van het idee alleen al en vindt u dat de natuur (en de zwaartekracht) haar gang moet kunnen gaan?

Advertenties

10 reacties

  1. Ik vind correcties alleen kunnen als de gezondheid en/of de levenskwaliteit onder druk komen te staan. Tanden rechtzetten is bijvoorbeeld niet alleen een schoonheidskwestie: rechte tanden zijn makkelijker te onderhouden en gaan dus langer mee. Voor iemand die verminkt is in het gezicht, is plastische chirurgie geen luxe, voor iemand met een cupmaat G of H is een borstverkleining mogelijk absolute noodzaak om geen rugproblemen te krijgen.
    En wat die esthetische aanpassingen betreft: ja ik poets mijn tanden, niet alleen om ze gezond te houden maar ook om er goed uit te zien en om geen slechte adem te hebben. Ja, ik scheer mijn oksels en mijn benen, maar mijn schaamhaar krijgt bijna niemand te zien dus wat ik daarmee doe is puur voor mijn eigen plezier en niet voor het zicht van een ander. En al die andere dingen, vooral echte operaties om ouderdomstekenen weg te werken, vind ik vooral zielig. Je hoeft toch niet te verbergen dat je ouder wordt, dat is doodnormaal…


  2. zeg nooit nooit, denk ik dan.
    Kwestie van alle opties open te laten 🙂


  3. Ik gruw zowel van het idee van in mij te laten snijden als van het het idee de natuur zijn gang te laten gaan! Voorlopig houd ik het toch liever op optie 2, tenzij mijn oogleden te veel in de weg komen te hangen. 🙂
    Wat blokjesbeugels betreft: het esthetische aspect komt daarbij zelden op de eerste plaats. Moest mijn gebit indertijd niet op die wijze gecorrigeerd zijn, dan had ik nu bijna een vals exemplaar.


  4. Ik ga ten volle akkoord met Lies, eigenlijk. Dus ik ga dat hier niet helemaal hertypen.


  5. Door toeval ineens weer op je site terechtgekomen =
    te lang verwaarloosd, want echt leuk … en een leuke manier om wat nieuwsjes over jullie te garen.

    Esthetische ingrepen zijn aan mij niet besteed, maar ik denk dat het sommige mensen kan helpen om een positiever zelfbeeld te krijgen !!
    Mijn rimpeltjes zijn er, en blijven er … je bent Oma of je bent het niet, en daar horen die dingen echt bij !!

    Tot een volgende keer – prettig W.E. voor jullie


  6. Het is vervelend als je eigenwaarde afhankelijk is van je uiterlijk. Bovendien is het zonde van je geld en eens verlies je de strijd toch, maar dat is mijn mening…… Ik besteed mijn geld en mijn geestelijke gezondheid liever aan mooie reizen en een huis waar ik me helemaal een koningin voel en leuke cadeautjes om anderen blij te maken, dat soort dingen. Misschien als je altijd heel mooi geweest bent, dat het wat anders is, maar voor mij geldt: Ik heb de moeite, de pijn en het geld er niet voor over en ik vind ook dat je mag zien dat iemand heeft geleefd.


  7. Ik ben het eens met wat Lies schrijft. Maar anderzijds ook met Annelyse: zeg nooit nooit. Ik kan me nu niet voorstellen ooit iets aan mijn rimpels te willen laten doen. Het hoort bij het ouder worden. Maar toen ik hoorde dat een (verre) kennis wel voor botox had gekozen had ik daar alle begrip voor. Zij zag er ook effectief 15 jaar ouder uit dan ze in werkelijkheid is en in haar geval had ik misschien wel dezelfde keuze gemaakt.


  8. goh, ik had als kind een grote moedervlek in m’n gezicht en die is verwijderd door een plastisch chirurg toen ik 16 was of zo, enerzijds omdat de blootstelling aan zonlicht te gevaarlijk werd, anderzijds toch ook om niet (meer) gepest te worden daarmee… dus fysiek had ik daar (nog) neit echt last van maar ik was toch blij dat ze weg was..


  9. @bé: Dat vind ik toch wat anders hoor! Bij mijn commentaar denk ik vnl. aan mensen die de ouderdom willen ‘wegpoetsen’ met van alles en nog wat aan operaties……..


  10. @bé: ik vind jouw geval een duidelijk voorbeeld van wat wel op je kan wegen (zeker als kind of puber) en ik ben daar niet tegen. Ik zou niet graag hebben dat mijn kind om dergelijke redenen gepest wordt en zou wegnemen zeker overwegen.

    Zelf word ik snel rood in mijn gezicht. Had daar een middeltje tegen bestaan, ik zou het ook overwogen hebben. Ik vind het trouwens nog steeds heel vervelend op vergaderingen of zo. Wakker lig ik er niet meer van, maar leuk is anders.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: