h1

Reyers laat

10 december 2010

Dat ik fan ben van Reyers laat wist u al. Vooral de vrijdagavondaflevering volg ik graag. Vandaag zit ik een beetje verbaasd naar Ruth en Filip Joos te luisteren. Twee verbaal sterke mensen, goed in hun job, vind ik. Ik zie en hoor hen graag bezig in die job. Passie, professionaliteit. Daar hou ik van. Bij iedereen trouwens. Maar nu, in Reyers laat, vind ik hen af en toe verrassend beperkt en enggeestig. Vreemd. Dat had ik niet echt verwacht. Zo vindt Filip Joos het onvoorstelbaar dat kardinaal Danneels elke ochtend de vroegmis opdroeg voor zijn huishoudster en soms ook voor zijn woordvoerder. (Hier te bekijken) “Als dat je publiek is,…” en “Dat grenst aan godsdienstwaanzin” hoor ik hem zeggen. Even later blijkt wat ik al vermoedde: hij is helemaal niet katholiek opgevoed. Misschien kan hij dan ook niet begrijpen wat dit voor Danneels betekent, die dagelijkse vroegmis. Nochtans, zo moeilijk is het niet. Misschien is het wel te vergelijken met wat Filip Joos zelf zegt te doen: al om 10 uur ’s morgens naar voetbal kijken. Dit gaat om wat belangrijk is in je leven, waar je in gelooft, waar je voor staat, wat je passie is. Dit gaat om zingeving, om wat je leven zin en betekenis geeft. Hoeveel publiek Danneels bij een mis heeft, is niet belangrijk. De mis zelf is belangrijk. Dat sacrament.
Even later hebben ze het over de interviewstijl van Martin Heylen in ‘God en klein pierke’ tijdens het gesprek met Danneels. Ruth Joos had hem liever in Terzake gezien, ze vinden Martin Heylen eigenlijk niet kritisch genoeg. Dan begrijp je toch niet waar het in dit programma om gaat? ‘God en klein pierke’ gaat niet om harde interviews, maar om mensen  volgen in hun dagelijkse leven, een gesprek met hen aangaan, hen zichzelf laten zijn en hen zo laten zien aan de kijker.
En zo gaat het door. Ik mis wijsheid bij deze twee mensen. Om één of andere reden denk ik, naïef misschien, dat journalisten wijs en breeddenkend en genuanceerd zijn en inzicht hebben. Niet dus.

Advertenties

4 reacties

  1. Goe gezegd! De Joosjes zien zichzelf iets te graag.


  2. Moedig van je om dit te posten. Het lijkt soms alsof alles wat enigszins naar religie neigt per definitie afgebroken moet worden. Dergelijk generaliseren lijkt me te gemakkelijk. Ik heb Reyers nog nooit gezien, maar Heylen wel. Als je bedenkt dat Heylen gewoon iemand een jaar lang in het dagelijkse leven wil volgen (niet meer en niet minder) dan is hij wel kritisch geweest, zij het met respect, met oog voor ‘waar ligt de grens’. Een interview hoeft niet per definitie een gevecht te zijn waar overwinnen het doel is.


  3. Ik heb net hetzelfde gedacht vrijdagavond! En toen ik Filip Joos gisteren bezig zag in Studio Sport (of hoe heet dat voetbalprogramma op één) kon ik ook niet nalaten mij de bedenking te maken dat iedereen daar toch wel heel gewichtig aan het doen was over iets wat voor mij toch niet meer is dan gewoon een spelletje, nochtans zou ik dat nooit ‘waanzin’ noemen, of ..als dat je publiek. is…
    Mooi opgemerkt!


  4. Het gaat hem hier over twee mensen (zus en broer) die zichzelf kleingoed vinden; naast hun schoenen lopen; anderen toch maar zielepoten vinden….. Mensen met zo weinig respect voor de medemens kunnen maar beter een eigen religie = een geloof in hun eigen perfectie opzetten.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: