h1

Gelezen in de krant

29 januari 2011

Bart Dobbelaere in de column Moment!: “Op de vraag ‘hoe is ‘t?’ is er (noot van mij: die ‘er’ is volgens mij overbodig in deze zin, maar dat geheel terzijde)  slechts één antwoord mogelijk. ‘Goed, goed’. Wie ‘zeer goed’ of ‘uitstekend’ antwoordt, is een vervelende klier die met het eigen geluk pronkt. Wie antwoordt ‘slecht’ of ‘ça va’, loopt dan weer te koop met de eigen miserie en is bijgevolg te mijden.”
Mmm. Zit iets in. Mij mag u altijd zeggen of mailen hoe u zich écht voelt. Ik sta daar voor open en luister graag.

Tom Barman: “Maar dan ben ik het gelukkigst: wanneer ik voel dat die berg energie, die misschien uit iets negatiefs komt, in iets geweldig krachtigs en positiefs wordt omgezet.”
Een beetje herkenbaar. Ik voel me het gelukkigst als ik veel doe. Ik loop immers altijd te denken en te analyseren en daar wordt een mens niet altijd even vrolijk van. Als ik doe, denk ik minder. Waarmee ik de uitspraak van Tom Barman overigens anders interpreteer dan hij ze bedoelt, denk ik.
En: “Zoals Jo Lernout het zei: het gras is altijd groener aan de rand van de afgrond, want daar durven de koeien niet te grazen.”
En: “Als ik iemand tegenkom die nog nooit iemand verloren heeft, dan weet ik niet goed of ik die moet benijden of beklagen. Wat heb je dan van het leven al begrepen? Kun je dan wel al ten volle leven? Al hebben zij natuurlijk het geluk hun geliefden nog bij zich te hebben.”
Dat heb ik rondom mij ook al gezien. Mensen die veel hebben meegemaakt, staan vaak anders in het leven dan mensen die nog maar weinig klappen hebben gekregen. Weliswaar pas na een fase van woede en prikkelbaarheid en onrust, waarover ik hier lees, nadat de klappen verwerkt zijn.

Over de koning, die het zo druk heeft en moe is, na een week waarin hij zijn handen vol had: “… met onder meer een audiëntie van de eerste minister, een receptie van de president van Hongarije en een receptie met de hoofden van de diplomatieke en consulaire posten.” Daarnaast heeft hij nog gesprekken met een vijftal politici gehad. Zeg eens, zou u daar moe van worden: een vijftal gesprekken per week en een paar receptietjes? Wetende dat u thuis dan ook nog eens niets, maar dan ook niets moet doen, zelfs uw kousen niet in de wasmand gooien? Wat verder wordt zijn leeftijd erbij gesleurd: 76 en nog steeds niet op pensioen. Bij mijn weten is dat zijn eigen keuze. Voor het geld hoeft hij het alvast niet te laten.
Wat verder in de krant lees ik: “Paul Bulcke (ceo van Nestlé en dit jaar covoorzitter van de jaarlijkse bijeenkomst het van World Economic Forum in Davos) toont zijn agenda van die dag. Het is geprint op een A4’tje dat volledig gevuld is met afspraken… aan de twee kanten. Dat start om 7 uur ’s morgens en gaat door tot middernacht.”
Hallo, Albert?

Philippe Moureaux: “Daarom stellen we voor om een eerste fase van de staatshervorming nu al te doen, tijdens de regeringsonderhandelingen. Daarin kunnen we de splitsing van de kieskring BHV regelen, gekoppeld aan de herfinanciering van Brussel. Dat is toch een niet te verwaarlozen onderdeel van de staatshervorming? De rest kan dan later volgen.” Huh? Ik dacht dat de splitsing van BHV een mogelijke oplossing is na de uitspraak van het Arbitragehof in 2003 waarin gezegd wordt dat BHV in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. Met een staatshervorming heeft dat toch niets te maken?
Je zou even goed de provinciale kieskringen weer kunnen afschaffen als oplossing voor het BHV-probleem. Ik geef trouwens de voorkeur aan een federale kieskring, zodat wij ook voor Franstalige politici kunnen stemmen en Franstaligen voor politici aan deze kant van de taalgrens. Beeld u eens in dat de burgemeester van één van uw buurgemeenten (of van een andere stad) beslist wat er in uw gemeente (of stad) gebeurt, maar dat u en uw dorps/stadsgenoten niet voor de man of vrouw in kwestie kunnen stemmen (of niet stemmen). Dat is toch al te gek. Federale politici moeten rekenschap afleggen aan de volledige bevolking en wel of niet verkozen worden door de volledige bevolking, niet door een deel ervan.

En verder heb ik bij het lezen van de krant besloten dat ik naar ‘Rundskop’ wil gaan kijken. Met Matthias Schoenaerts. Mmm.

Advertenties

One comment

  1. 1. Als je het echt wil weten, vandaag is niet mijn dag. Te vroeg wakker en in een poging om weer in te slapen mijn brein niet meer in toom kunnen houden waardoor ik nu al het aangeboren zondaggevoel kwijt ben. Overigens: ik heb nogal de neiging (hoewel ik dat tegenwoordig niet veel meer doe) om al eens te vragen na een ‘goed’ antwoord: ‘maar hoe is het nu écht?’. Zouden we meer moeten doen.

    2. Ten dele zie 1 (het nadenken) en voor het andere deel: ik ken iemand die nog niks meegemaakt heeft en daardoor zeer cru is in uitspraken over scheiden, zelfmoord, psychische problemen, … Elke keer weer denk ik: ‘wat zal er met jou gebeuren als je eens echt iets ergs meemaakt?’

    3. Weerom de krant zeker? Ik vermoed dat diene mens toch iets meer gedaan heeft deze week. Enfin, ik hoop het toch, want anders gaat mijn hoofd nog meer pijn doen dan het nu al doet.

    4. Wegens onvoldoende politieke kennis, ga ik mij onthouden van commentaar. Lijkt me veiliger om geen onzin uit te kramen 🙂



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: