h1

Vrijdag vraagdag

11 februari 2011

Vanavond zijn we onverwachts in een brasserie beland met onze vier kinderen. Bij zo’n restaurantbezoek vraag ik me altijd af of we onze kinderen, onszelf en de andere restaurantbezoekers daar een plezier mee doen. De kinderen vinden dat wel leuk, mee op restaurant, maar willen liefst onmiddellijk (lees: binnen 5 minuten) bediend worden, kiezen nog altijd voor veilige gerechten zoals spaghetti, kaaskroketten, kip met frietjes of godbetert curryworst, kunnen moeilijk een uur stilzitten, spelen met hun bestek, morsen, zitten scheef op hun stoel, lopen rond, maken ruzie. Vandaag slaagde zoonlief er zelfs in om de Z van Zorro in de houten tafel te krassen terwijl hij een lepel tussen zijn kin en het tafelblad klemde en die zonder erbij na te denken zo voortbewoog. Ik weet dat veel mensen zullen argumenteren dat ze dat moeten leren, op restaurant gaan. Sommige mensen willen hun kinderen dat al van op jonge leeftijd leren. Anderzijds zou je ook kunnen zeggen dat je kinderen zonder trammelant mee kunnen, als je lang genoeg wacht, tot ze oud en wijs genoeg zijn. Beter voor iedereens gemoedsrust en voor het comfort van andere klanten. Wat denkt u ervan? (Het was trouwens leuk én lekker vanavond.)
Hetzelfde voor reizen. Vlieg je onmiddellijk met je kinderen de wereld rond, terwijl ze dikwijls nog zo klein zijn dat de kans bestaat dat ze op het vliegtuig alle passagiers op de zenuwen werken, ze weinig van de reis zullen onthouden en je veel geld uitgeeft terwijl ze even gelukkig zijn aan een zwembad in pakweg Spanje of zelfs op het strand van de Belgische kust? Anderzijds komen ze op die manier natuurlijk al vroeg in contact met heel andere culturen. Hoe vroeger, hoe beter? Of laat je hen geleidelijk ontdekken wat er allemaal in de wereld te koop is? Begin je met België en trek je dan verder Europa in om hen dan pas kennis te laten maken met de rest van de wereld? Laat je hen zelf ontdekken dat er meer is dan hun kleine kring en laat je hen verlangen naar het moment waarop ze die andere wereld meer en meer kunnen gaan ontdekken? Onder het motto: alles op zijn tijd? Wat vindt u ervan?

Advertenties

14 reacties

  1. goh de mijne zijn nu nog echt klein hé maar àls we al eens op ‘restaurant’ gaan dan kies ik toch voor iets veilig: de pizzahut, de macdonald, de lunchgarden… ik ging onlangs met mijn metekindje van 12 iets eten in een brasserie en ik mekrte dat zelfs voor haar het lang duurde en ze wss veel liever gewoon in een frietkot vlug iets gaan eten was :-). En wat reizen betreft, ik vertrek hier in Belgie, we hebben al wat vakanties in west-vlaanderen achter de rug en voor deze zomer gaan we eens rondkijken in de ardennen denk ik. Ik heb zelf nog niet zo veel van Belgie gezien dus ik vind het nu zf ook wel leuk. Voor binnen enkele jaren zijn er al vage plannen richting scandinavië. Ik ben als kind nooit naar het buitenland geweest, daar was geen geld voor. ik bracht de vakanties door in onze tuin en ik herinner me eens een sporadische week aan zee. Ik was al dik in de 20 als ik mijn eerste vliegreis maakte en ik vind dat helemaal niet erg of heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb. Ik vind het hemeltergend dat het in onze wereld alsmaar meer, beter en verder moet zijn blijkbaar. ik doe daar niet aan mee.


  2. Tja… als je wacht tot ze wijs en oud genoeg zijn… veel kans dat ze niet meer met je mee willen natuurlijk. Ik denk dat het goed is je kinderen te laten “proeven” van vanalles, ze moeten tenslotte ook niet wereldvreemd worden. Maar of je daarom dingen met hen moet doen die je zelf niet zit zitten, dat weet ik zo niet.

    En kinderen mee uit eten of op reis; kinderen zijn kinderen. Moeten we daarvan verwachten dat ze veel geduld hebben en dat ze stil zitten en erg rustig praten? Kinderen moeten kind kunnen zijn en wie daar niet tegen kan… misschien moet die maar thuis blijven.


  3. Zelf ga ik heel graag gaan eten. En persoonlijk wil ik dat niet helemaal opgeven omdat ik kinderen heb. Wij nemen hem al van kleins af aan af en toe mee om iets te gaan eten en dat lukt. Uiteraard passen we ons aan: ’s middags gaan eten ipv ’s avonds, geen 3 gangen zodat ze niet te lang moeten wachten en een ietofwat kindvriendelijk etablissement. Hoewel dat laatste relatief is, vind ik. Ik heb altijd kleurprenten, papier, potloden en boekjes bij voor als ze moeten wachten en daar kunnen Nora en Marie zich – gelukkig – heel goed en lang mee bezig gehouden. Om het even in welk restaurant. Qua eten is het inderdaad beperkt: fish-sticks, balletjes in tomatensaus of spaghetti. Verder gaat hun zin voor experimenteren niet 🙂

    We hebben ook wel het geluk dat de meisjes het zelf ook plezant vinden om ergens te gaan eten. Misschien omdat ze weten dat ze een dessertje krijgen als ze flink gegeten hebben? 🙂 Of het is genetisch, wie weet. En we hebben nog het groter geluk dat ze zich over het algemeen heel goed gedragen: mits wat afleiding kunnen ze heel goed wachten, ze eten relatief proper en houden hun manieren aan tafel.

    Nu met Lena erbij (2,5m jong) ligt het wel ietsje moeilijker. Voorlopig kiezen we momenteel resto’s waar we vrij snel kunnen eten: brasserie, Lunch Garden,…

    Ik denk ook, zoals hierboven, dat ze het toch een beetje moeten al doende leren om welgemanierd op restaurant te gaan. Maar niet tegen hun zin. Tempo en interesse van kind beetje volgen ook zeker?


  4. Jouw beslissing zou ik zeggen. Als het voor jullie, ouders of voor de kinderen, stresserend wordt, dan maar niet. Maar als jullie dat zien zitten, waarom niet ?
    Wat het reizen betreft vind ik het treffend wat Bé schrijft.


  5. Ik heb ooit eens 21 uur in een bus van Barcelona naar Gent gezeten met een huilende baby. Die baby huilde AAN EEN STUK DOOR. Ik heb toen twee dingen besloten: ik reis nooit meer zo ver met de bus, en als ik zelf kinderen heb, neem ik ze niet mee waar ik andere mensen ZEKER zal storen.
    Dat is arbitrair natuurlijk. Sommige mensen vinden al dat kinderen storen als ze gewoon zitten te spelen (met uiteraard de nodige klanken). Maar alles heeft zijn plaats en zijn tijd, vind ik. Een kindvriendelijk restaurant, daar moet je je kinderen mee naartoe kunnen nemen. Mensen die daar niet tegen kunnen, moeten daar zelf maar niet naartoe gaan. Een lounge-resto of een sjiek restaurant waar mensen behoorlijk wat geld betalen voor een fijne avond: NOT! Ik denk dat je als ouder gewoon continu de gulden middenweg moet zoeken tussen respect voor andere mensen en respect voor je kinderen.
    Voor reizen geldt net hetzelfde. De wereld bestaat nu eenmaal niet alleen uit volwassenen, en daar moeten de mensen maar mee leren leven. En kinderen maken soms (te veel) lawaai, ja. Pech. Maar als je op voorhand weet dat je kind ontzettend ambetant gaat doen en het grootste deel van de tijd zal zitten krijsen, dan neem je het niet mee op een lange vliegreis. Dat is een kwestie van respect.


  6. dat reizen en op resto is van jongsaf aan gelukt bij ons
    dat helpen in huis en orde en … daar zijn wij veel te laat mee begonnen


  7. Wij gaan met onze kinderen op restaurant, maar wel naar ‘aangepaste’ restaurants. De Lunch Garden is er eentje van, maar even goed Turkse pizza (waar ze goede mezze serveren en waar de kinderen toch altijd vrij veel van proeven), ons stamrestaurant achter de hoek, brunch op verschillende plaatsen, simpele brasserie. Dergelijke dingen. Meestal valt dat goed mee en soms valt het dik tegen… 🙂 Naar deftige restaurants gaan we niet, ik denk dat kleine kinderen daar niets te zoeken hebben en ze storen er. Als er eens maar één kind thuis is (of een ‘grote’ en de kleinste) dan probeer ik zeker eens op restaurant te gaan, dat vinden ze altijd heel leuk.
    Voor mij is ‘op restaurant gaan’ iets dat kinderen moeten leren, bij voorkeur niet ten koste van andere gasten, en dat vaak heel leuk kan zijn.

    Verre reizen maken met de kinderen doen wij momenteel niet. Het is ofwel de Belgische kust ofwel een huisje in Frankrijk en ze genieten van beide. Maar als de gelegenheid zich voordoet, dan gaan we wel eens wat verder of spannender gaan.
    Als ik zie hoe de kinderen genieten van die reizen naar Frankrijk, en hoe de oudste na anderhalf jaar nog vraagt wanneer we nog eens naar ‘de rivier’ gaan (hij was toen 2.5j) dan leert mij dat dat kinderen op hun manier van reizen genieten en ook bijleren.
    Dit gezegd zijnde, ik ben niet van plan om in de nabije toekomst met hen in een vliegtuig te gaan zitten. Te veel mogelijkheden op mislopen. Maar volgens mij kan bijvoorbeeld een mobilhome-rondrit langs ruïnes in Griekenland voor een stel kinderen ook schitterend zijn!


  8. Ik slinger tussen beide meningen. Ze moeten het inderdaad leren maar als je zelf er gestresseerd van wordt, is er ook niets meer aan. Dus kiezen wij vaak voor een iets-kindvriendelijk. Gemakkelijker in de zomer dan in de winter. Als we al buiten kunnen is er het goed. En vooral het uur waarop we gaan eten is belangrijk. Zij eten nogal vroeg in verhouding met de restaurantbezoekers maar ze daarop laten wachten is onbegonnen werk.
    Voor reizen hebben wij het voorlopig gewoontjes gehoudne met de zee, nu de ardennen en eens de zoo met de trein. Maar dat gaat er ook nog wel van komen, als we niet meer zwanger zijn :-).


  9. Het hangt af van de situatie vind ik.

    (Quick en mcdo, lunchgarden, ikea vind ik geen restaurants. Dat je daar je kinderen mee naartoe neemt is niet meer dan normaal.)

    We hebben onze kinderen van jongsaf meegenomen op restaurant. (op uitstap of op vakantie, soms ook geen zin om te koken)

    Soms lieten de uitbaters merken dat kinderen niet echt gewenst waren (bv. op een weekdag, tijdens lunchtijd, is het dan zo erg dat er een kleuter mee aan tafel zit??? En de rest van het restaurant halfleeg he), maar daar trokken we nadien onze conclusies uit en gingen we ook niet meer terug zonder kinderen. (nè)

    Op andere plaatsen stelden de uitbaters direct voor om een apart kindermenutje te koken (een goede reden om nadien eens terug te keren)

    We probeerden er altijd wel op te letten dat onze kinderen andere mensen niet stoorden:
    Ze mochten niet rondlopen
    Ze mochten game-boyen ZONDER geluid
    We hadden wel altijd een beetje kleurgerief mee zodat ze hun konden amuseren.
    Ze moesten stil zijn en niet beginnen zingen ofzo.

    Ik heb nooit het gevoel gehad dat andere mensen ons en onze kinderen storend vonden, integendeel, mensen kwamen soms een praatje maken e.d.

    Tip om budgetvriendelijk op restaurant te gaan: kijk eens op de site van diningcity.be. je kan deze week reserveren en voor € 27 op resto gaan in klassezaken waar je je normaal blauw aan betaald. (compleet menu – wij nemen onze kinderen alvast mee)

    Op vakantie gaan: zolang ze klein waren hebben wij onze buurlanden gedaan
    Duitsland is trouwens een zeer kindvriendelijk land(ook qua budget)

    Dit jaar gaan we voor het eerst met hun weg met het vliegtuig (17 en 15 dan)


  10. Het is een beetje geven en nemen. En wat je thuis allemaal pikt… Bij ons mogen de kinderen eens we aan tafel zitten ook niet meer rondlopen of naar het toilet, ze mogen ook niet roepen en zingen en onnozel doen. Ze moeten rustig zitten, rustig praten en flink eten. Ze moeten blijven zitten tot iedereen klaar is, dan pas mogen ze van tafel. Allemaal dingen die je op restaurant als vanzelfsprekend beschouwt, dus hebben wij met onze meiden van 4 en 6 jaar geen ‘last’ als we gaan eten. Ze zijn niet anders gewoon…. We maken er wel een punt van af te wisselen tussen ‘kindvriendelijke’ restaurants (en dan doen wij een inspanning om allerlei klein geweld te trotseren) en ‘chique’ restaurants (waar de kinderen dan een inspanning doen om flink te zijn). Geven en nemen…

    Ook op het vliegtuig nemen we onze meiden mee en ook daar geldt: wat pik je zelf van je kinderen? Bij mij in de auto mogen ze praten en lachen, maar roepen, tieren, duwen, trekken, onnozel doen en derhalve de chauffeur mateloos op de zenuwen werken, dat kan niet. Dat weten ze en dat geldt ook in de trein, bus, tram en op het vliegtuig. Dus gaat het vanzelf als we vliegen, al vallen ze ook nogal makkelijk in slaap 🙂 En opnieuw geven we en nemen we: op lange ritten zet ik een half uur een K3- of andere kinder-CD op en gaan we allemaal samen even loos, maar in ruil moeten ze dan rustig zijn als wij dat vragen (of op de volgende rit geen CD, geen DVD, etc.)


  11. meenemen natuurlijk
    kinderen moet je leren leven zoals het echt is
    resto, reizen met alle leuke en minder leuke aspecten
    bovendien stel ik me veel vragen bij mensen die enkel naar spanje, centerparcs en lunchgarden gaan
    begrijp me niet verkeerd: wij doen dat ook maar IK zie het toch echt niet zitten de komende vijftien jar mijn leven te beperken tot dergelijke plaatsen
    daar doe je niemand plezier mee


  12. […] Licht in de duisternis opende de discussie. Ik zat meteen op mijn paard. Mijn meisjes leren buitengewoon veel van deze reis. De voorbije dagen doe ik niet anders dan het verhaal van Siddartha herhalen. Kent u het? Kindje Jesus is ver weg. Ze maken kennis met vliegen en vreemd eten en tuktuk en skype en vervuiling en armoede en en en. […]


  13. Wij gaan heel af en toe op restaurant met de kinderen en dat lukt aardig. Ze kiezen natuurlijk voor de veilige dingen zoals kip met appelmoes en ik heb altijd wel pen en papier bij …
    Vliegen doen we sedert vorig jaar ook (wel maar korte vluchten van max 4u) nadat de jongste twee jaar geleden de hele weg van het zuiden van frankrijk tot thuis geweend heeft …
    We nemen ze dus zoveel mogelijk mee, maar passen ons wel wat aan.


  14. och echte reiskriebels heb ik niet, maar ik verplaats me wel vaker met de kinderen omdat thuis blijven gewoon oersaai wordt 😉
    en wie weet… waar brengen ze me allemaal nog naartoe?!
    restaurant doen wij ook, maar als ze lastig of luidruchtig worden blijf ik niet langer dan nodig 😉
    ’t moet tenslotte voor iedereen plezant blijven he



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: