h1

Een donkere dag

22 februari 2011

Wat ik gehoopt had nooit mee te maken in mijn werk, maakte ik vandaag toch mee. Zucht. Om één of andere reden komt dit gedicht van Alice Nahon nu in me op. Het heeft jaren aan de deur van mijn kamer thuis gehangen en ik vind het nog altijd mooi en op één of andere manier troostend.

’t Is goed in ’t eigen hert te kijken
Nog even vóór het slapen gaan,
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hert heb zeer gedaan

Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.

En vind ik in het huis mijns herten,
Dat ik één droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd, dat eenzaam was…;

Dan voel ik op mijn jonge lippen,
Die goedheid lijk een avondzoen…
’t Is goed in ’t eigen hert te kijken
En zó z’n ogen toe te doen.

Advertenties

8 reacties

  1. Wat het ook is, hopelijk komt er snel een lichtpuntje in je donkere dag! Ik duim!


  2. Doet me denken aan het liedje Donker Hart van BLØF.
    Sterkte en hopelijk vind je inderdaad snel een lichtpuntje!


  3. oei, veel sterkte


  4. Ow. Het komt wel goed! Liefs!


  5. Sterkte!


  6. alsof ik mijn vader weer hoor, die heeft het jaren voor ons opgedragen


  7. prachtig, troostend gedicht inderdaad, en hopelijk komt het weer goed op je werk…


  8. Dat is een mooi gedicht, één van de weinige die ik kan onthouden 🙂

    Jammer van de “donkere dag”. Hopelijk zie je het vlug wat lichter allemaal



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: