h1

Overpeinzingen

27 juni 2011

Ik denk dat ik helaas tot de conclusie moet komen dat allebei voltijds (of toch min of meer) werken en 4 kinderen voltijds opvoeden geen haalbare combinatie (meer) is voor ons. Het gaat, zolang er geen problemen opduiken en er geen onverwachte dingen gebeuren. Tot hiertoe hebben we die problemen en onverwachte dingen altijd redelijk goed kunnen opvangen, maar ik voel dat de rek eruit is. De reserves geraken uitgeput. 
Ik ben van nature een perfectionist. “Behalve in je huishouden dan,” zei een vriendin me. Waarop manlief en ik begonnen te redeneren over perfectionisme. Wanneer ben je een perfectionist? Mijn huishouden wordt inderdaad niet perfect gedaan, maar ik wil het wel en ben er niet tevreden over als/dat het niet perfect is. Ik leg me er enkel bij neer dat ik niet alles in mijn leven perfect kan doen en prioriteiten moet stellen. En mijn huishouden is geen prioriteit. Verre van zelfs. Dus is het hier altijd rommelig en soms een beetje te vuil. Hoewel ik perfectionistisch ingesteld ben. Als, met de nadruk op als, ik opruim en daar tijd voor neem, doe ik dat perfect. (Gebeurt uiterst zelden tot nooit, maar kom ;-).) Mensen die niet perfectionistisch zijn, streven ook niet naar perfectie. Die zijn tevreden met een scheef ingeklopte nagel. Die doen bij manier van spreken zelfs niet echt moeite om die recht in te slaan.
Om een lang verhaal kort te maken: allebei voltijds werken en 4 kinderen voltijds opvoeden, lukte tot hiertoe behoorlijk goed, maar ik moest me bij heel wat neerleggen: geen tijd voor heel wat dingen, veel dingen die niet perfect werden uitgevoerd, altijd moe,… En de vraag is: wil ik dat nog wel? Of wil ik meer tijd voor een aantal zaken en wil ik sommige dingen perfecter of beter kunnen doen? Moet ik wat gaan herschikken? En hoe dan? Moeilijke vraag.
Meteen weet u ook de reden van de blogstilte hier: geen tijd. Leeg. Op. Moe, fysiek en mentaal. Nee, geen burn-out, geen depressie. Enkel gebrek aan rust en stabiliteit in mijn hoofd om hier zinnige dingen neer te schrijven.

Advertenties

6 reacties

  1. Niet eenvoudig om te beslissen om het eventueel anders te doen. Maar streven naar een aantal momenten van rust kan waarschijnlijk al wonderen doen.


  2. ik heb er “maar” 2, maar ik herken het gevoel helemaal.
    Maar er komen 2 maanden grote vakantie aan, niet voor mij, maar het schema is voor ons dan ook iets relaxer.


  3. Je moet het mij niet vertellen, maar wat ik wel geleerd heb is om die tijd voor mezelf wel te nemen (ik ga nu lopen, ik ga naar de mindfulness en ik probeer te zwemmen als het lukt).

    En dat perfectionisme is me zo herkenbaar. Ik kan de rommel ook laten liggen tegenwoordig, maar het blijft wel knagen .. en ’s morgens sta je dan ook wel terug tussen de rommel (waar zijn die kaboutertjes toch als je ze nodig hebt?).
    En ik probeer naast de vlekken te kijken als we ergens op bezoek moeten en onze kinderen hebben daarvoor al buiten gespeeld (uhum, er wordt hier nog vaak van kleren gewisseld, maar toch al minder al vroeger).
    Ik las vorige week de inkijkpagina’s van dit boek: http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/de-optimalist/1001004010209985/index.html#product_description . Dacht bij mezelf dat ik het misschien toch eens ergens moest gaan zoeken.

    Ik heb twee weken geleden een knoop doorgehakt. Niet minder werken, wel ander werk. Ik hoop dat het me gaan bevallen en dat ik de “trein”-tijd die er nu bijkomt kan gebruiken om te ontspannen om daarna relaxen aan de avondspits te starten (zoon 2 heeft vermoedelijk dezelfde leerproblemen als zoon 1, ik zal de extra dosis energie dus nodig hebben)

    Gek, ik weet begot nog altijd niet welk soort werk je doet. Dacht iets met thuiswerken (en dan zie je de rommel natuurlijk ook echt altijd liggen) en twee jobs combineren en ook veel ’s avonds. Maar wat juist, echt geen idee.

    Neem je tijd! Succes!


  4. Same here. En maar twee kinderen. Respect, hoor. Ik zou al veel eerder ‘geknapt’ zijn. Ik worstel ook met het voltijds werken + kinderen. Want eigenlijk hebben we allemaal twee jobs, hé. Als ik thuiskom van het werk, begin mijn tweede dagtaak. Moeilijk om het evenwicht te vinden. Alle begrip dus. Doe het maar even rustig aan op het interwebs, want laat ons eerlijk zijn; daar kruipt enorm veel tijd in!


  5. En ook hier herkenbaar tot en met! Ik snap al helemaal niet hoe jullie dat doen met 4 kinderen ….
    Neem je tijd om over ’t één en ’t ander eens na te denken, je komt er wel!


  6. Ja, ik weet hoe jij je voelt.. alvast dit : probeer niet het perfect te hebben in je huishouden : dat is het allereerste wat ik heb afgezworen als het me een beetje (?) boven het hoofd groeide …en neem inderdaad tijd voor jezelf (iets doen wat je graag doet..) en ook tijd voor elkaar. Als het kan is een halftijdse job natuurlijk ideaal : ook heel leuk voor de kinderen, dat Mama thuis is als ze van school terugkeren !!
    Ik weet uit ervaring dat de stress en de vermoeidheid kunnen doorwegen, maar jullie lieve schatten zorgen ook wel voor “ontspanning” en “ontlading” hè…
    Ik wens jullie allemaal een héél toffe, leuke en ont-
    spannende vakantie.En …genieten maar. Doen hè ..?



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: