h1

Eenzaamheid of buitenstaander

5 juli 2011
  • Toen ik 16 was en op school bijna dagelijks de zaterdagavonden in de discotheek werden besproken, inclusief de kwaliteiten en gebreken van jongen x of jongen y
  • Toen we met een bende meisjes op vakantie waren en ongeveer iedereen een vriendje had en ik op de valreep toch niet gekust wilde worden omdat hij niet ‘de ware’ was en ik me niet op mijn gemak en veel te onzeker voelde
  • Toen ik als ongeveer enige meisje in de klas wist wie de premier van België was
  • Omdat ik nooit succes had bij ‘de jongens’, zeker niet in de middelbare school en later eigenlijk alleen als de jongen in kwestie een luisterend oor nodig had of in de knoop zat met zichzelf
  • Toen ik voort studeerde en iedereen een geschiktere vooropleiding leek te hebben gehad en veel slimmer leek/bleek te zijn, zeker na het eerste ‘schiftingsjaar’
  • Op vakantie in Afrika, toen de ober zich vergiste en 2 maaltijden te weinig had aangerekend en ik als enige vond dat we dit moesten zeggen
  • Toen ik op reis was met een vriendin en ik voelde dat dit de laatste keer ging zijn
  • Als vriendschappen doodbloeden
  • Omdat ik niemand ken met een vergelijkbare levenssituatie (= 4 kinderen kort na elkaar, van wie 2 zorgenkinderen, allebei werken, enz.)
  • Als iedereen op een feestje uitgenodigd is, en ik/wij niet
  • Als ik als enige vrouw aan het discussiëren ben met een paar mannen, terwijl de vrouwen over mode, de kapper en de kinderen praten
  • Omdat mijn huis altijd rommeliger is dan dat van anderen
  • Omdat onze tuin altijd slordiger is dan die van anderen
  • Omdat we niet in januari ofzo 2 weken vakantie naar x of y vastleggen, maar een maand op voorhand nog altijd niet weten wat we precies gaan doen
  • Omdat ik niets van muziek ken
  • Als ik op een receptie of feestje of schoolfeest niet weet wat ik kan zeggen tegen halve bekenden en kennissen en er maar wat verloren bij sta
Advertenties

12 reacties

  1. oei oei oei dat komt niet goed ! Dit is het halflege glas waarvan er ook een halfvol glas is ! Je bent op reis geweest naar Afrika, vele niet, er zijn dan blijkbaar toch feestjes waarop je uitgenodigd bent (laatste punt), je hebt kinderen, proficiat ! Ze zullen wel niet alleen kommer en kwel zijn zeker ? En wees gerust, ik moet nog de eerste ouder tegenkomen die nooit eens zucht omwille van z’n kind, al wordt dat nooit zo openbaar gedaan. Hé, je hebt verder gestudeerd ! Er zijn er die het middelbaar onderwijs niet afmaken en bijgevolg zonder diploma aan het werk gaan. Enfin, ik kan zo nog een eindje doorgaan. Omdraaien die knop !


  2. Buiten de kinderen en de studies kan ik me in de meeste puntjes ook terugvinden hoor. Maar ik zie dat niet allemaal onverdeeld als negatief. Misschien was/ben je wel buitenstaander in een groepje oppervlakkige idioten?

    Als het je beter doet voelen: ik heb een enorme onverzorgde tuin, een vreselijk rommelig huis, ik ga maximum 1x per jaar naar de kapper (om de puntjes te knippen, en niet om te kleuren, ondanks het feit dat ik al redelijk wat grijze haren heb, who cares!)…

    Ik ben niet jaloers op mensen met een supernet huis eigenlijk. A clean house is a sign of a wasted life, en dat gaat meestal wel op voor die types. Gelukkig zijn ze niet hoor. (Er zijn er zelfs die letterlijk gezegd hebben dat ze jaloers zijn op mij, dat ik zo’n sterk karakter heb om me van die onbenulligheden niets aan te trekken, en dat ze wilden dat ze dat ook konden…). Schone schijn allemaal.


  3. Hey, op een paar details na, kreeg ik de indruk dat je mij ten voeten uit beschreven hebt. Laat ons het dus maar op buitenstaander houden, dat klinkt positiever dan eenzaamheid (en hoewel sterk verminderd met ouder te worden, kan die op het meest onverwachte moment toch nog de kop opsteken).
    En als ik jouw blog zo lees, vermoed ik dat alles vooral te maken heeft met sterk karakter en weten wat je belangrijk vind, en niet met kuddegeest en oppervlakkig gezwets.


  4. Oh, jij bent lang niet zo eenzaam of buitenstaander als je zelf denkt. Ik zou veel punten zelf kunnen opschrijven 🙂


  5. Een aantal puntjes zijn heel herkenbaar. Vooral dat laatste, ik vind dat altijd vreselijk moeilijk… small talk, ik zal daar nooit goed in worden.
    Maar op de valreep nog beslissen waar je op vakantie gaat, dat maakt het toch alleen maar spannender? En zo’n super clean huis is toch alleen maar mooi om naar te kijken? En misschien moet je maar eens hier bij ons in huis komen kijken om te zien hoe slordig/rommelig het op sommige plekken in huis kan zijn :). Ik heb trouwens een tijdje geleden ergens een artikel gelezen dat rommelige huizen de kinderen gelukkiger maakt. Je bent goed bezig dus ;)!


  6. Klinkt heel erg herkenbaar. Zeker in combinatie met dat perfectionisme. Je weet waarschijnlijk wel intussen waarom?
    In de zoektocht mijn kinderen te helpen, weet ik intussen ook beter hoe en waarom bij mezelf.


  7. @ Marianne: ik denk niet dat er echt een waarom is. Ik zit gewoon zo in elkaar. De dingen op zich wel perfect willen, maar nooit de perfectie bereiken (vind ik trouwens niet zo erg – als ik ergens perfect in wil zijn, moet ik veel te veel andere dingen laten). En wat anders leven dan veel mensen in mijn omgeving. Heeft misschien ook te maken met de omgeving/het dorp waarin ik leef?


  8. @ zusjesenzo: gisteren zei onze nieuwe poetsvrouw tegen de kinderen dat we zó’n mooi huis hebben, maar dat het véél te rommelig is :-). Ze walst hier als een bulldozer door het huis. Gisteren heeft ze de bergplaats aangepakt. Dat is nu de properste en netste ruimte van het huis, maar alles staat op een andere plaats en een deel van de inhoud is verdwenen. Ik was er eerlijk gezegd een beetje van onder de voet.


  9. Ik meen het hoor. Het is idd wie je bent. Maar er zijn zijnskenmerken: een groot rechtvaardigheidsgevoel, perfectionisme, creativiteit, hoogsensitief (Dabrowski). Ik vind het moeilijk uit te wijden zo op het www.
    Het is bijzonder herkenbaar. Ik heb het geluk een man gevonden te hebben die ook zo is. En bijgevolg onze kinderen ook. Toen de oudste niet meer naar school wou op haar 3e, zijn we moeten gaan zoeken naar antwoorden. Vreemd genoeg kwam ik mezelf tegen.
    En in een dorp is het inderdaad moeilijker. Ik pas hier ook niet in het plaatje.


  10. @ Marianne: ik ben helemaal niet creatief, hoor. Ik kan alleen uitvoeren, niet zelf bedenken. En ik ben volgens mij ook niet hoogsensitief. Je mag me altijd mailen (lichtindeduisternis@telenet.be) als je dat gemakkelijker vindt.


  11. Ik denk dat wij goed overeen zouden komen 🙂 Herken toch veel dingen in mezelf…


  12. Zo te lezen ben ik niet de enige, maar ik herken mezelf in heel wat van je punten. Andere slaan dan weer niet op mij, maar ik kan er gerust wel wat nieuwe bedenken om te compenseren.

    Zijn mensen niet gewoon verschillend? Elk met hun eigen trekjes, die elk minder-of-meer ‘normaal’ zijn? En wat is normaal?

    Succes met je ‘speciallekes’!

    Julie.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: