h1

Wat ben ik toch een watje…

16 december 2011

De nieuwe poetsvrouw is gearriveerd, met de mevrouw van het bureau. Drie kwartier te laat, want de mevrouw van het bureau moest nog allerlei papierwerk met haar in orde brengen. Maar goed, ze is er. Ik had heelder plannen in mijn hoofd, hoe ik het deze keer ging aanpakken om ergernissen en frustraties te vermijden. We zijn nog maar een paar uur verder en ik stapel de ene ‘misser’ na de andere op:

Fout 1:
De mevrouw van het bureau kon het niet laten om eens goed rond te kijken in ons huis, terwijl ze de nieuwe poetsvrouw voorstelde en ik kon het niet laten om te zeggen dat we natuurlijk wel wat achterstand hadden met het poetsen omdat we al 2,5 maand niemand meer gezien hadden, en dat we zo goed en zo kwaad als het kon ons best hadden gedaan. Helemaal fout! Ik ging me niet excuseren. Ik ging heel sec zeggen waar het op stond. Iets als: “Blij dat u na 3,5 maand (niet 2,5 maand! Die ene keer vervanging na een maand, na een telefoontje van mij om te vragen hoe het zat, telt niet mee!) tóch iemand hebt gevonden. Zo’n lange periode zonder poetsvrouw is voor ons niet haalbaar en dat willen we niet meer meemaken.”
Gewoon, duidelijk. Niet meer en niet minder.

Fout 2:
De mevrouw van het bureau vertrekt. Ik begin M. te tonen waar alles ligt. Mijn poetsspullen liggen nu in mandjes per ruimte die gepoetst moet worden. Geleerd uit de fouten in het verleden. Ik wil niet meer dat mijn hele huis met hetzelfde doekje wordt gepoetst. En ik wil niet meer dat verkeerde producten op een bepaalde ondergrond worden gebruikt. Wat blijkt? M. houdt zich er al niet aan. En ik, watje, durf niets te zeggen. Tegen volgende keer hang ik kaartjes aan die mandjes. Grrr.

Fout 3:
Ik was vastbesloten te zeggen wat ze precies moest doen, in welke volgorde. Zo van: “Zou je nu die ruimte kunnen doen en daar op letten en ook de ramen doen? En als je klaar bent, kom je maar vraag wat je daarna kan doen.” En hoe draait het weer uit? Ik geef algemene richtlijnen (dat is al een vooruitgang, maar lang niet genoeg) zoals: “De ruiten moeten toch wel om de zoveel weken gedaan worden” en M. is haar volgorde zelf aan het bepalen. Straks komt de zoon thuis om te studeren en moet ze zijn kamer nog doen. En ik, watje, zeg niets, want mijn ervaring is dat de meeste poetsvrouwen heel beledigd kijken en zich beginnen te verdedigen als je iets vraagt.

Fout 4:
Ik heb M. al pampers meegegeven. Ze zag ze liggen en vroeg of we nog een baby hadden. Natuurlijk niet. Ze had net alle kamers gezien en er staat nergens een babybed. Blijkt dat ze zelf een kleinkind heeft (ze zit er hoogstens 36 uit, maar misschien kan ik dat niet goed beoordelen omdat ze zwart is) en de pampers graag meenam. Zo ben ik daar natuurlijk vanaf, maar ik had me heilig voorgenomen de relatie deze keer vriendelijk, maar zakelijk te houden. Geen drankjes meer in huis halen, die we zelf niet lusten. Duidelijk zeggen dat we verwachten dat ze haar eigen lunch meebrengt (en niet de laatste hesp uit onze koelkast haalt en van ons brood eet, zoals we al hebben meegemaakt).

Fout 5:
M. laat, net als heel veel poetsvrouwen, overal de lichten branden. Ze laat de bergingdeur wagenwijd openstaan, terwijl we daar geen verwarming hebben. En ik? Ik doe de lichten achter haar uit, sluit de deur elke keer, maar durf haar niet te vragen dat zelf ook te doen.

Pfff, ik ben echt een watje! En ik wil weer een poetsvrouw waar ik een normale babbel mee kan doen, die normaal tegen me praat en naar me kijkt, als een gelijke en niet alsof ik van de maan kom, die me begrijpt, met wie het leuk is. Kortom, met wie ik een vriendelijke, maar zakelijke band heb. Dat zit er deze keer ook niet in.

Wordt vervolgd.

Advertenties

7 reacties

  1. Oei. Ja, je bent een watje. Het is haar huis niet, het is dat van jou, en dus moet het gekuist worden zoals jij dat wil. Nu ja, ik denk niet dat het een goed idee is om meteen als een nazi instructies te beginnen geven, maar sommige dingen moeten ze toch echt wel volgen.
    Maat, ik ben content met mijn kuisvrouw. Een toffe en intelligente madam, die ik duidelijk heb kunnen maken dat wij gewoon een dienstverlenende relatie hebben (zij kuist, ik betaal) en die ik ook dingen kan vragen. Zoals of ze eerst Fien haar kamer wil kuisen als die nog moet slapen. Of eerst mijn bureau zodat ik daarna kan doorwerken. Ofzo. Het respect is wederzijds, ik ga ervan uit dat zij haar werk goed doet en zij gaat ervan uit dat ik haar niet als een stofvod behandel.


  2. Ik ken het probleem. Triestig eigenlijk he…


  3. Ja, je bent inderdaad een watje! Volgende keer beter. 😉


  4. Oooh, erg zeg. Ik zou een even groot watje zijn. Maar ik mag mijn 2 pollekes kussen: ik heb een FANTASTISCHE (turkse) poetsvrouw, al meer dan een jaar. En ze komt élke keer. En ruimt op. En doet dat goed!


  5. Ik zou ook zo zijn, denk ik. In mijn hoofd op voorhand al een heel lijstje klaar hebben dat ik haar wil zeggen en dan, als het moment daar is, maar de helft zeggen wat ik wil zeggen en op een veel minder overtuigende manier dan ik zou willen. Zou het kunnen helpen als je alle puntjes op papier zet voor de poetsvrouw? Dan kan je toch op een genuanceerde manier kordaat zijn, zonder al te hard over te komen. Veel succes! In elk geval heb je al terug een poetsvrouw, da’s al positief nieuws :).


  6. @ zusjesenzo: dat is de nagel op de kop. Ik was vooraf van plan alles wat ik wou zeggen op papier te zetten, maar dat is er niet meer van gekomen. Dat ga ik volgende keer zeker doen. Ja, ik zeg al ‘volgende keer’ want ik heb er geen enkel vertrouwen in dat deze dame lang zal blijven. We hebben de laatste jaren te veel mensen zien passeren en te veel slechte ervaringen gehad… Eigenlijk zou ik een echte sollicitatieronde willen houden, met meerdere kandidaten, zodat ik iemand kan kiezen bij wie ik me goed voel en in wie ik vertrouwen heb. Misschien eens vragen aan de VDAB of dat kan ;-).


  7. Zag net je sms en dacht wel dat ik hier het hele verhaal zou vinden: LOL!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: