h1

Gelezen in de krant

1 januari 2012

“Meer dan 20 bedrijven verplichten zich ertoe om de wachttijd in hun callcenters tot 2,5 minuten te verlagen.”
2, 5 minuten? Dat is toch gigantisch lang? 2,5 minuten een wachtmuziekje? Dat is een volledig nummer. Als u naar mij belt en 2,5 minuten moet wachten voor ik u te woord sta, hebt u al lang ingehaakt.

Guillaume Van Der Stighelen zei heel wat interessante dingen in een interview.
“De vraag is altijd: wat krijg ik, wat verdien ik, hoe sta ik in de ranking, hoeveel vrienden heb ik op Facebook? Die krijgcultuur is alleen gericht op het ik, en dat is het wat de mens vandaag eenzaam maakt. “
“Vreugde komt doordat je iets kan betekenen voor iemand, niet uit het krijgen, het verwerven.”
“Als het accent ligt op wat je kan betekenen voor de gemeenschap en voor elkaar, dan krijgen mensen een heel andere zin in het leven, dan is weer heel veel mogelijk.”
Dat altijd maar krijgen is de laatste tijd een thema hier in huis. We merken steeds meer dat we in een omgeving leven waar enorm geconsumeerd wordt en waar we ons niet goed bij voelen. Onze kinderen worden daar ook sterk door beïnvloed en we moeten voortdurend tegengas geven. Naar een andere gemeente verhuizen is een wat te drastische oplossing voor het probleem. Wat we wel beslist hebben, is om de cadeaus bij Sinterklaas beperkt te houden en dit jaar kregen ze als nieuwjaarscadeau een t-shirt dat ik had opgeleukt en een enveloppe met ‘cadeaubons’ met extraatjes voor het nieuwe jaar: een dagje in pyama mogen rondlopen, zo laat opblijven als ze willen, pudding maken met papa, een uitstapje met papa en/of mama, zelf koken of iets bakken, een extra dessert,… dat soort dingen. Ik wist niet goed hoe ze erop zouden reageren, maar ze waren heel blij. Echt fijn.
Terug naar het interview met Guillaume Van Der Stighelen.
“De enige echte reden waarom politici geen inspanning doen om België als een natie te leiden, is dat ze alleen in hun eigen taalgebied worden verkozen.”
Dat zeggen manlief en ik al jaren tegen elkaar. Helaas denk ik dat dit niet gauw zal veranderen. Vlamingen en Walen vervreemden ook steeds meer van elkaar en daar wordt te weinig aan gedaan. Scholen zouden beter uitwisselingsweken organiseren tussen een Waalse en Vlaamse klas, dan met scholen in het buitenland.
Van Der Stighelen zei ook iets dat ik wat demagogisch en niet correct vond: “11 miljard euro bezuinigingen voor 11 miljoen mensen, dat is 1.000 euro per Belg, 5.000 euro voor een gezin met drie kinderen. Veel mensen zullen dat niet kunnen betalen.” De mensen gaan die 1.000 euro niet volledig rechtstreeks moeten betalen, hè. Wegen die niet worden aangelegd of niet worden hersteld, een schoolgebouw dat niet wordt opgeknapt, gepensioneerde ambtenaren die niet vervangen worden, inkrimping van het leger,… Ik noem maar wat. Dat voel je niet in je portemonnee.

En een interessant artikel over “Het lijden van heen-en-weerkinderen” na een scheiding.
Er wordt gesproken over co-schoolschap. Welke ernstige ouder kan dit nu toepassen? Toen ik daar enkele maanden voor het eerst over las, kon ik mijn ogen niet geloven. Hoe kan je als ouder nu geloven dat dit een haalbare kaart is voor je kind?
Er wordt een voorbeeld gegeven van een kind dat graag voetbalt, maar als het bij moeder is, niet mag gaan trainen.
Sommige kinderen hebben een brief naar de rechtbank geschreven met de vraag of ze mogen uitleggen bij wie ze het liefst wonen. Ze kregen een brief terug dat ze nog te jong waren om gehoord te worden. En als ze oud genoeg zijn om gehoord te worden, is de rechter niet verplicht om rekening te houden met hun wensen. Ongehoord vind ik dat. (De woordspeling is louter toevallig!)

Geert Noels zegt: “Hoe paradoxaal ook, als we meer willen groeien, zal het trager moeten gaan voor heel veel mensen.” Dat denk ik ook. En wat verder in het artikel: “We snakken allemaal naar trager, een ritme dat adem geeft, dat niet tot schulden leidt, dat ons niet vervreemdt van onze familie, onze gemeenschap en de natuur. Een ritme dat we dan ook langer kunnen volhouden, want we zullen nog langer gaan leven. Het is mogelijk te leven met minder volume en toch meer kwaliteit.”

Ik las ook een ‘Brief aan een zoekende generatie’ van Lut Celie. Een prachtige tekst die ik ga uitknippen en inkaderen, denk ik.

Advertenties

4 reacties

  1. Dat klinkt als een interview dat ik wel eens zou willen lezen. En miljaar wat geef ik jou op alle vlakken gelijk, LIDD…

    Fien is pas anderhalf en ik word NU al kregelig van al wat die KRIJGT. Ik vind dat niet correct, dat een kind ZO veel speelgoed krijgt dat ze niet meer weet waarmee ze eerst moet spelen. Van ons heeft ze met kerst/nieuw dan ook gewoon NIETS gekregen, maar ja, ze is natuurlijk ook nog klein. Ik zou graag aan mijn ouders en schoonouders uitleggen dat we veel liever zouden hebben dat ze iets kleiners krijgt en dat de rest op haar spaarboekje gaat, voor later. Al was het maar omdat een kind dat ALLES krijgt, ook altijd meer zal verwachten…

    En dat van trager en bewuster leven, dat probeer ik voor mezelf ook al een paar jaar toe te passen. En ik ben van plan dat steeds verder door te trekken. Minder werken, meer plezier maken, minder moeten, minder van hier naar daar crossen… Sinds ik zo probeer te leven, heb ik alvast een stuk minder stress. Al kan het natuurlijk nog veel beter. Mijn boekhouder weet dat intussen ook al: dat economisch principe dat je ernaar moet streven om elk jaar méér winst te maken, daar doe ik niet aan mee. Hoe hard hij ook zaagt 🙂


  2. wat een goed idee van die cadeuabons… en fijn dat je kids er tevreden mee zijn… de krijgcultuur is idd een gevaarlijke ziekte van deze tijd!
    knap artikel inderdaad… weer spijt dat ik geen krant lees…
    en ja, kan me zo voorstellen dat lut celie weer iets ‘raaks’ geschreven heeft, dat is een toffe madame!!


  3. Guillaume heeft makkelijk praten, die is helemaal “binnen”. Hij heeft al zo veel “gekregen” dat het er niet meer bij kan. Enfin, ik heb zijn artikel ook gelezen en ben met het met de essentie eens, maar plaats er toch heel veel kanttekeningen bij.
    Dat kinderen zo veel krijgen is omdat wij zo veel hebben en dus kunnen geven. Maar wij proberen ook veel op de rem te staan. Niet makkelijk maar wel noodzakelijk.

    @Lies: boekhouders, beetje zoals economisten, gedreven door groei in aantal netto gerealiseerde euro.
    Noels is een zalige uitzondering. Als hij spreekt/schrijft, dan lees ik. Heel intelligente mens.


  4. @Bentenge: Noels. Nog niets van gelezen. Zal het eens in de gaten houden, bedankt voor de tip.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: