h1

Fotografie

2 januari 2012

Gisteren was het hier een rustig dagje en heb ik me bezig gehouden met het ineensteken van een fotoalbum van onze reis naar Tokyo. Ik had nog een Grouponbon van Snapfish, voor een gratis album. Man, man, man, wat kruipt daar toch altijd tijd in! Úren. Ik dacht terug aan de fotograaf, bij wie ik vorige week foto’s heb laten trekken van de oudste zoon.
[Intermezzo: Toen de oudste zoon 1 jaar werd, had mijn moeder als verrassing foto’s laten maken door de broer van mijn schoonzus. Zo hebben we van elk van onze kinderen op 1-jarige leeftijd een albummetje van een professionele fotograaf. Heel leuk. Ik bekijk die albums regelmatig. Ik wou graag opnieuw professionele foto’s laten maken, als de kinderen 12 werden en hopelijk nog eens als ze 18 zijn. Voor mijn verjaardag had ik van een groepje vrienden een cadeaubon gekregen voor zo’n fotoshoot en vorige week ben ik eindelijk met zoonlief tot bij de fotograaf van die bon gereden. Heel leuk en ik ben verschrikkelijk benieuwd naar het resultaat.]
Na deze uitwijding terug naar het verhaal. Die fotograaf vertelde hoe zij zich hadden moeten aanpassen aan de veranderende wereld: mensen die digitale foto’s maken, ze niet meer laten afdrukken en al zeker niet bij een fotograaf, fototoestellen die je op elke hoek van de straat kan kopen,… Tja, ik maak nu ook mijn albums zelf, al kost dat veel tijd, in plaats van foto’s te laten afdrukken en ze in een album te schikken en in te plakken. Voordeel van al dat digitaal gedoe is dat ik veel foto’s kan maken en het niet erg (lees: niets kost) als er mislukken. Ik kan proberen en zien wat het geeft. Nadeel is dat ik met veel van die foto’s niets doe en dat ik te weinig nadenk over mijn fototoestel en hoe ik het best een goede foto maak. Ik heb, zoals veel mensen, denk ik, een goed fototoestel, maar benut waarschijnlijk nog niet de helft van de mogelijkheden.
Misschien gaat daar verandering in komen met het nieuwe project waar ik mee gestart ben. Maaike was mijn inspiratiebron. Ze begon een goed jaar geleden met dit project en hield het een jaar vol. Het leek me een leuk idee, elke dag een foto maken. Ik maak uiteindelijk vooral foto’s op vakanties, af en toe eens op een feestje en af en toe eens tussendoor. Zelfs niet meer op alle feestdagen en ook niet systematisch op verjaardagen. Veel te weinig eigenlijk. Dochterlief heeft het wel wat overgenomen nu ze van haar spaarcenten een fototoestel heeft gekocht, maar toch. Ik hoop dat dit project me meer bewust zal maken van de fijne / opmerkelijke dingen die elke dag gebeuren. Dat ik er meer oog voor zal hebben. U zult dit project niet op mijn blog kunnen volgen, want dan ben ik te beperkt in wat ik kan trekken, omdat ik hier redelijk anoniem wil blijven. Of ik het project publiek zal maken voor bekenden, weet ik nog niet goed. Eerst even kijken hoe het evolueert.
Over anonimiteit gesproken. Vorige week heb ik toch de stap gezet om een medeblogster te ontmoeten. Ik had een boekje gewonnen bij één van haar giveaways (uit deze fantastische reeks) en ben het persoonlijk bij haar gaan ophalen. Fijne ontmoeting, in een prachtig huis. Leuke, spontane, openhartige kinderen ontmoet. Duidelijk een product van hun moeder, die even leuk, spontaan en openhartig is. Zeker voor herhaling vatbaar!

Advertenties

6 reacties

  1. Ik durf al lang niet meer denken aan het anatal foto’s dat ik vanop mijn digitaal fototoestel op een harde schijf “drop”… als ik ooit eens vijf minuten (euh weken) tijd heb.


  2. Dat laatste zinnetje: daar ben ik het helemaal mee eens ;-). En wat er net voor komt: wat een compliment!

    Ivm het fotograferen: deze quote las ik eerder dit jaar in “Wijsheid van de ezel, mindfulness voor beginners” van Erik Van Vooren:
    De herinnering aan deze ervaring is me veel waardevoller dan het vakantiekiekje of de videoclips van de vakantie. Dus: in plaats van nerveus te zoeken naar een ideale positie om de foto van je leven te nemen, gewoon even gaan zitten en de plek opnemen in elke vezel van je bewustzijn.

    Het heeft me doen nadenken. Het is fijn foto’s te nemen om achteraf terug te zien, maar je mag niet vergeten te genieten van het moment als het zich voordoet … Ik ben dus bewust een beetje anders beginnen fotograferen. Ik let minder op compositie (en gebruik bijna altijd de P stand, automatic zonder flits), probeer gewoon een paar foto’s te nemen om dan nadien de camera sneller weg te steken.
    Vorige week nog met een kleuterjuf gesproken die het toch wel super vond dat ze heel veel foto’s maakten in de klas en tijdens activiteiten. Eerlijk? Ik heb liever dat de fotograferende juf minder foto’s neemt maar meer tijd besteedt aan de kleuters (maar dat durf ik niet in haar gezicht te zeggen, ik vermoed dat veel ouders ook de massa aan foto’s wel waarderen).

    Succes alvast met je one-photo-a-day project!


  3. @ Ilse: Je hebt helemaal gelijk met die quote. Ik vind herinneringen aan een ervaring ook veel waardevoller dan de foto’s ervan. Ik vind het ook niet zo erg dat ik van bepaalde gelegenheden geen foto’s heb (de jaarlijkse nieuwjaarsbrieven bijvoorbeeld). Anderzijds merk ik wel dat herinneringen sneller weer boven komen als ik foto’s bekijk. Ik kan er ook van genieten om de juiste compositie te zoeken, te letten op details en dan een resultaat te verkrijgen waar ik echt blij mee ben. Met het 365Project wil ik wat meer stilstaan bij de leuke dingen des levens. De foto’s zijn eigenlijk maar een middel om het doel te bereiken. Ik ben benieuwd wat ik er over een jaar over te zeggen zal hebben!


  4. Succes met het 365-project! Ik heb er ook al veel aan gedacht om zoiets te doen. Maar ik vrees dat ik gauw al eens een dag zal vergeten. Natuurlijk is het idd een leuke herinnering. Misschien dan toch nog eens over nakijken….


  5. ik vond vooral het “zoeken” naar leuke, kleine dingen zo belangrijk en het heeft echt mijn kijk op het leven en de kinderen rijker gemaakt
    ik moet wel eerlijk toegeven als ik mijn foto’s niet op FB zou gepost hebben (waar toch reacties op volgden, ook in real life), ik zou dat vermoedelijk nooit ELKE dag volgehouden hebben
    succes en hopelijk mogen we ’t project ook een keertje “zien”


  6. @ Maaike: ik zal je de link doorsturen.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: