h1

God en klein pierke

17 januari 2012

Hebt u gisteren ‘God en klein pierke’ gezien? Martin Heylen volgde deze keer Joëlle Milquet en stelde tussendoor ook af en toe een vraag aan andere politici. Viel het u ook op hoe politici voortdurend ‘afronden’, zoals manlief dat noemt? Ze praten met een glimlach met Martin Heylen, maar kijken intussen over zijn schouder of ze iemand anders zien die ze nog willen/moeten aanspreken, leggen hun hand op zijn arm of schouder en gebruiken clichés en nietszeggende zinnen om het gesprek af te ronden, nog voor het begonnen is. Ogen die kijken, maar niet echt aankijken. Afstandelijk, zonder échte emotie en betrokkenheid. Het was zó opvallend, het hele programma door, bij elke politicus die in de uitzending opdook.

Advertenties

5 reacties

  1. eerlijk, ik kan die mensen begrijpen. Dat is pure angst om iets te zeggen wat ze de dag nadien overgeanalyseerd en volledig uit z’n kontext getrokken door ‘politieke commentatoren’ in de krant moeten lezen. ik zou in hun plaats ook enkele nietzeggende zinnetjes placeren…. Ik vond het voor de rest wel een mooie aflevering die toch een beetje laten zien heeft dat Milquet ook gewoon een mama is die ne warme chocomelk met haar dochter gaat drinken. Een gedreven madam in elk geval. ik kon niet laten om te denken wanneer zij eens in haar pyama in de zetel ligt te zappen (nooit vermoed ik ;-)) Ik begreep de voortdurende afwisseling Frans-Nederlands niet echt maar deze ochtend op de radio heeft Martin Heylen dat verklaart. Hij wou dat ze Frans sprak omdat ze zich daarin op haar gemak voelt, zij wou absoluut Nederlands praten om te tonen dat ze echt wel een inspanning wil doen en dat zorgde dus voor een paar zeer verwarrende gesprekken.


  2. @ bé: het gaat me niet om wat ze zeiden (natuurlijk waren ze terughoudend en voorzichtig), maar om de manier waarop ze met Martin Heylen spraken. (Ik heb het niet specifiek over Milquet, maar over de andere politici die in het programma voorkwamen.) Niet betrokken, eigenlijk niet echt geïnteresseerd.


  3. Ik vond Martin Heylen heel onderdanig en echt een klein pierke. Er kwam geen dialoog op gang en het had geen diepgang. Er werd bijna van ons verwacht medelijden te hebben met iemand die uit eigen wil zoveel jobs cumuleert (schepen, voorzitter, parlementslid, minister…) en dan geen tijd meer heeft voor haar gezin. Kritiekloze tv.


  4. @ Frans Verplaetse: Ik ben het daar grotendeels mee eens. Al weet ik niet zeker of Martin Heylen echt onderdanig is/was of de mensen gewoon toont zoals ze zijn. Hij probeert wel, maar forceert nooit. Milquet wou zich ook niet echt laten kennen. Druk, druk, druk. En Martin Heylen mocht meelopen omdat ze wist dat dit programma bekend is in Vlaanderen en ze een goeie indruk wou/wil maken in Vlaanderen.


  5. Deze aflevering deed meer voor Joëlle Milquet dan alle interviews in alle gazetten samen. Ze kwam er zeer sympathiek uit.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: