h1

‘Maak van rouw geen ziekte’

25 februari 2012

Dat was een kop in de krant van vrijdag.  
Verderop, in het artikel zelf, staat: “Tot dusver geeft de DSM (de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, waarin alle psychische stoornissen in detail worden beschreven) mensen een half jaar de tijd om te bekomen van de dood van een geliefde persoon. Wanneer het verdriet na die tijd niet mindert, heeft de psychiater reden om aan te nemen dat er meer aan de hand is.”
Een half jaar? Dat is toch nonsens. In de volksmond wordt gezegd dat alles een keer moet passeren, alle moeilijke dagen, zoals verjaardagen, een huwelijksverjaardag, feestdagen,… m.a.w. dat je minstens een jaar rouwt. En dan nog. Verdriet slijt, maar dikwijls langzaam, zonder dat er meer aan de hand is. Ik denk dat weinig mensen na een half jaar bekomen zijn van de dood van een geliefde. U wel?

Advertenties

13 reacties

  1. Ik denk dat mensen die maar een half jaar rouwen misschien eerder naar de psychiater moeten… Hoe kan je zoiets nu verwerken op ocharme 6 maandjes tijd.


  2. Een half jaar. Komaan. Dat kan toch niet serieus bedoeld zijn.


  3. wat een belachelijke stelling, hoe kun je nu na 6 maanden klaar zijn met je rouwproces? Ze zijn precies zieltjes aan het ronselen bij de psychiaters…


  4. Dat lijkt mij nu toch ook belachelijk kort. Allee, het hangt ervan af voor WIE ge rouwt en hoe close ge tot die persoon waart natuurlijk, maar daar valt toch geen cijferke op te plakken? Na een half jaar is er meer aan de hand? Dat lijkt mij toch echt wel zwaaaar overdreven…


  5. zou die man niet willen zeggen: na een half jaar is die rouwperiode over die je belemmert van enigzins normaal te functionneren? Natuurlijk is rouw niet over na een half jaar, dat gaat nooit over, maar er komt wel een moment dat je je leven terug oppakt zo goed en zo kwaad als het kan, met goede en slechte dagen. ’t is trouwens compleet belacheleijk dat je in je professioneel leven wél verwacht wordt van na 3 (drie!) dagen al terug te functionneren,niet?


  6. Belachelijk inderdaad. En wie er dan schijnbaar toch in slaagt om snel weer de draad op te pikken, krijgt heel vaak later een uppercut van formaat.

    Ik vroeg mij bij ’t lezen van dat artikel eigenlijk vooral af of ’n mens überhaupt nog iets op zijn eigen tempo mag doen en of nu echt alles in regels moet worden gegoten…


  7. Met bijna 40 jaar ervaring in de researchwereld, kan ik je verzekeren dat het onderzoek waar ze zich op steunen gefinancieerd is door de farmaceutische industrie. Wiens brood …
    En als de onderzoekers nog meer percent van hun toelagen moeten zoeken bij de firma’s, zal het nog erger worden.

    Onafhankelijk onderzoek? Laat me niet lachen!
    Betrouwbare resultaten? Laat je hoofd nazien! Maar kijk uit bij wie je daarvoor gaat…


  8. Rouwen, dat doe je volgens mijn je hele leven. Het gemis blijft, maar je leert het wel beter plaatsen. De dood hoort wel bij het leven, het is een logische weg dat ouders voor de kinderen sterven. Maar als het lot ervoor zorgt dat één van je kinderen sterft, ben je dan de rest van de je leven niet getekend? En als je partner sterft, dan is daar plots die leegte. Na meer dan 7 jaar zie ik nog vaak het verdriet en gemis om mijn moeder in mijn vaders ogen.

    En zoals Bé al zei, terug aan het werk gaan na misschien 5 dagen … moet een mens niet ook de tijd krijgen om te rouwen? Ik ken alvast een paar mensen die na de dood van hun kind of ouders in een depressie sukkelden en pas na een jaar het zagen zitten terug aan het werk te gaan.


  9. ik heb dat op ’t school ook eens ‘geleerd’. Ik werd daar zo boos van. Wie heeft dat recht om dat voor u te beslissen!!!!
    (ik word terug boos)


  10. Na een half jaar is de buitenwereld het misschien moe rekening te houden met jouw verlies, maar over na zes maand ? O nee …


  11. Met een jaar kom je ook nog niet toe.


  12. @ zapnimf: je moet het mij niet vertellen…


  13. De familieleden van die 28 slachtoffers op die bus… Moeten die nu ook stoppen met rouwen op 14 september?



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: