h1

Het onderwijs

29 februari 2012

“Leraars woedend op Vlaamse regering” staat vandaag te lezen op de voorpagina van onze krant. Met daaronder: “”We voelen ons misbruikt. Dit zal niet zonder gevolg blijven.” De leerkrachten reageren woedend op de ‘brutale’ afschaffing van hun uitstapregeling.
Brutaal? Ik weet al heel lang dat iedereen langer zal moeten werken. Zolang ik werk, en dat is nu toch al meer dan 15 jaar, hoor ik dat de Belgen langer zullen moeten werken, dat brugpensioen en uitstapregelingen niet houdbaar zijn. 15 jaar. Stel dat de leraars dat niet zo goed gehoord hebben, de afgelopen 15 jaar,  dan zouden ze het toch begrepen moeten hebben in december, toen het land op zijn kop stond omdat de regering dit nu eindelijk doorvoerde, dat langer werken voor iedereen. Wat dachten de Vlaamse leerkrachten dan? Iedereen, maar wij niet? Ons beroep is zwaarder, stresserender, lastiger dan dat van alle andere mensen? De Vlaamse regering gaat leerkrachten nog altijd op vervroegd pensioen laten gaan op 56 (kleuteronderwijs) of 58 (alle anderen) jaar? Als de Vlaamse Regering nu nog zou hebben aangekondigd dat alle leerkrachten tot 65 jaar moeten werken (de normale pensioenleeftijd, weet u wel), dan zou ik het nog enigzins kunnen begrijpen. Maar dat is niet zo. Ze schaft de uitstapregeling af. En Pascal Smet, de Minister van Onderwijs, zegt erbij dat er nog gepraat kan worden over overgangsmaatregelen voor leerkrachten die de leeftijd voor de bestaande uitstapregeling bijna bereikt hebben.
Mieke Van Hecke, directeur-generaal van het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs, reageert met: “‘Overgangsmaatregelen en begeleiding zijn absolute voorwaarden om, naast het maatschappelijke draagvlak, ook een reële acceptatie door het onderwijsveld te realiseren.” M.a.w. we moeten de leerkrachten dus zachtjes overtuigen dat ze toch écht even lang zullen moeten werken als de gemiddelde Belg (en dat is niet eens tot 65 jaar).
Ik weet ook wel dat het onderwijs uitputtend, stresserend, vermoeiend, lastig,… kan zijn. Dat in het onderwijs veel mensen met een burn-out kampen. Anderzijds begrijp ik niet waarom het onderwijs zo rigide en star functioneert. Ik zie zó maatregelen die kunnen helpen om het niet zo ver te laten komen dat mensen een burn-out krijgen. Enkele voorbeelden?
Verplicht leerkrachten om elke vijf jaar een jaartje op een andere school te gaan werken. Een andere aanpak, andere collega’s, een andere sfeer, een ander soort leerlingen, andere initiatieven. Dat kan zuurstof geven.
Laat leerkrachten regelmatig in een ander jaar lesgeven. Een nieuwe uitdaging, een andere leeftijd, andere schooluitstappen. Ook dat kan zuurstof geven.
Geef leerkrachten meer bijscholing, zodat ze regelmatig nieuwe dingen leren die ze kunnen toepassen in hun lessen.
Zorg dat de klassen niet te groot zijn, zodat het doenbaar blijft om les te geven.
Schaf dat domme systeem van vaste benoeming af.
Zorg dat leerkrachten gemakkelijker naar de privé kunnen overstappen. Nu zijn leerkrachten soms uitgekeken op hun job, maar willen ze niet weg, want dan zijn ze hun voordelige pensioen kwijt.
Maak het gemakkelijker voor leerkrachten om van het ene net naar het andere, of van de ene school naar de andere te veranderen, als ze dat willen, bijvoorbeeld bij een conflict met de directie of als het niet meer botert met de collega’s of als ze eens een nieuwe uitdaging willen aangaan.
Wat denkt u ervan? Zou dat kunnen helpen?

Advertenties

5 reacties

  1. Ik wel er zelfs geen woorden aan spenderen. Zo egoïstisch en kortzichtig. En ze krijgen al zo veel. Veel van mijn tantes stonden in het onderwijs. Die zijn allemaal al heel lang met pensioen. En uit ervaring kan ik zeggen dat de “burn-out” bij mijn moeder (die in de scheikundige nijverheid werkte)nog voor haar pensioen ontelbaar veel groter is dan bij haar oudere zussen. Onderwijs lastiger dan andere jobs? My a**. Zagemensen ja. Verwende f******. Ja, ik kan me daar echt kwaad in maken. Dit is gewoon de macht van het getal. Omdat ze met zoveel zijn en gemakkelijk één lijn kunnen trekken.


  2. Mijn vrouw staat ondertussen al een goeie 10 jaar in het onderwijs. Ze heeft daarvoor wel enkele jaren in het bedrijfsleven gewerkt.

    Ze begrijpt de commotie niet en vind het jammer dat alle leerkrachten (mede dankzij de vakbonden) over een zelfde kam worden geschoren. Niet alle leerkrachten denken er zo over (gelukkig maar) en begrijpen best dat de te nemen maatregelen voor iedereen gelden.

    Het jammere is dat dan meteen ook alle voordelen (veel verlof, niet slecht betaald, … allemaal waar) en vooroordelen (mijn vrouw werkt meer dan 40 uur per week, plus vergaderingen, oudercontacten, toezichten, …) er bij worden gesleurd.


  3. ik denk niet dat je moet verplichten, wél de mogelijkheid geven. het gemakkelijker maken om te switchen tussen scholen, tussen onderwijs/privé…. maar zoals bentenge ook schrijft het wordt moeilijk denk ik, héél moeilijk om daar veel verandering in te brengen. En er zijn absoluut veel goede mensen in het onderwijs die al die dingen zouden zien zitten, maar er zijn er ook veel anderen. En die andere worden helaas geruggesteund door de bonden.


  4. Met de kern van je betoog ben ik het helemaal eens: ik zie niet in waarom een leerkracht méér rechten zou hebben dan een ander en dus niet mee langer zou moeten werken. Ik hoorde daarstraks geblaat in de Zevende Dag dat er een hoog percentage van de leerkrachten aan het einde van hun loopbaan uitgeblust zijn of met ziektes te kampen hebben. Volgens mij is dat in élke job zo. En dan nog: ALS ge dan ziek zijt, zal er toch wel één of andere ziekteregeling bestaan, niet?

    Maar je oplossingen … ik weet het niet. Van al de mensen die ik ken in het onderwijs, is de meest gehoorde klacht net dat ze altijd maar van school moeten veranderen alsof het niks is. En dat ze zich zitten in te spannen om de leerstof voor een bepaald jaar helemaal in orde te krijgen, en dan het jaar nadien moeten ze weer naar een ander jaar en kunnen ze dus helemaal opnieuw beginnen. En dat ze om de haverklap ook nog bijscholingen moeten gaan zitten doen.

    Voor de rest zou het inderdaad mogelijk moeten zijn om gemakkelijker over te stappen naar de privé. Hoewel dat natuurlijk prima kan, maar dan verliezen ze veel voordelen. En dat is de reden dat quasi niemand het doet.

    Dat de klassen kleiner moeten, dat lijkt me vanzelfsprekend. Maar dan vinden ze vermoedelijk wel weer iets anders …

    Ik weet overigens niet of dit inderdaad zo leeft bij ‘het lesgevend volk’. Van al degenen die ik ken (en in mijn nabije omgeving zijn dat er toch al gauw een stuk of twintig) is er geen één die er zelfs maar over nagedacht heeft om te gaan staken. Zij beseffen dat iedereen langer moet werken, en zo lang ze gezond zijn, zien ze dat allemaal wel zitten.


  5. Ik lees hier in al die commotie één ding dat cruciaal is : schaf alstublieft die klassen van 30 man af (in klaslokalen die voorzien zijn voor 15 man).

    Voor de rest moeten jullie je allemaal niet zo opjagen. Dat wij woedend waren is helemaal niet waar.

    @Bentenge : jij kunt toch ook nog al eens kort door de bocht gaan. En daar zo energie aan verliezen.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: