h1

#wijvenweek: Het multitaskende supervrouw

17 maart 2012

Hier, nu hoort u het eens van een ander:

Zaterdag, stoefdag. Want u heeft nu al de hele week al uw geheimen op tafel gegooid en uw schaamtegevoel overwonnen, maar in de kern, de essentie en onze pit (ha, voor deze zin kregen wij advies van Ingeborg en Brigitta Callens) zijn wij allemaal TOPWIJVEN. Heel vaak durven we dat niet eens zeggen, want een mens zou maar eens hooghartig overkomen. Vandaag niet. Blog over iets waar u echt oprecht fier over bent. Want dat is zonder twijfel terecht, en dat mag ook eens gezegd worden.

Ha! Waarmee gaan we beginnen? Uiterlijk? Innerlijk? Gedrag? Realisaties? Prestaties?
Nee, serieus nu. Waar ik oprecht fier over ben, zijn mijn man en mijn kinderen. Niet altijd, hoor. Daarover had ik in het vorige stukje (zelfcensuur) kunnen schrijven. De dingen die ik al meegemaakt heb met mijn kinderen waarbij ik door de grond had kunnen zakken… Maar, en dat is iets waar ik eigenlijk ook best fier op ben, ik zak dan niet door de grond, ben zelfs niet eens heel erg beschaamd. Ik ben oprecht fier dat ik sterk in mijn schoenen sta zodat ik ondanks alle problemen in ons gezin overeind blijf en mijn werk kan blijven doen. En geloof me, dat werk vergt ook veel van me, de ene helft van mijn job dan toch, de andere helft is meer een hobby. Ik ben oprecht fier op mijn man die ook overeind blijft en zijn werk fantastisch doet. Soms vinden we het moeilijk om te zien hoe mensen in onze omgeving met hun kinderen kunnen uitspoken wat ze willen en alles toch goed blijft lopen en wij op een koord moeten balanceren en ondanks ons talent en onze motivatie en ons inzicht en onze consequente houding en onze principes in opvoeden (ik mocht stoefen!), vaak met crisissen en toestanden zitten. Toch gaan we door, geven we niet op. En ook daar ben ik fier op. Op ons doorzettingsvermogen. Ons incasseringsvermogen. Ik ben er fier op dat we ondanks alles er toch in slagen om een rijk sociaal leven te hebben en ons in te zetten voor de scouts, de school, vrienden,… Ik ben er fier op dat we ons gezin, ondanks alles, draaiende houden (al is het hier meestal rommelig en soms vuil, ja) en nog tijd kunnen stoppen in onze relatie en onze hobby’s. Ja, ik ben fier dat manlief en ik de ballen in de lucht kunnen houden (meestal toch… maar dat is voer voor het thema van gisteren – waarover ik nooit zal opschrijven uit respect voor mijn kinderen en man).

Advertenties

2 reacties

  1. […] onder:Wijvenweek » Licht in de duisternis […]


  2. De ene kan jongleren met tien ballen, een ander maar met drie. De kunst is er niet meer in de lucht te houden dan je aankan, maar ook niet wezenlijk veel minder, want dan zou het kunnen dat je aan het eind zegt, had ik ook nog maar zus en zo.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: