h1

Vakantie

5 april 2012

Hoe haal ik het toch altijd in mijn hoofd om te werken terwijl de kinderen hier rondlopen? Job A beperk ik als de kinderen thuis zijn en het lukt me goed om daarin grenzen te trekken. Maar job B doe ik zo graag dat ik dikwijls te veel hooi op mijn vork neem. En me concentreren terwijl dochterlief pianostukjes oefent, de zonen gillend achter elkaar aanlopen met stokken en de andere dochter luidkeels aan het zingen is op de schommel, dat is toch niet zo evident. Resultaat: op het einde van de dag ben ik doodmoe en prikkelbaar. Niet ideaal, zeker niet voor manlief die dan thuiskomt en een humeurige vrouw aantreft.
Anderzijds is het zalig dat de kinderen altijd thuis kunnen blijven. Ik zie en hoor wat ze doen en geniet daar ook wel van. Ze bedenken samen wilde spelletjes in de tuin, herontdekken gezelschapsspelen, doen wat klusjes in huis en gaan naar de winkel voor me. Soms wordt het ook ineens heel stil, omdat ze allevier verdiept zijn in een stripverhaal (of kattekwaad uithalen).
Ik weet dat het scenario niet perfect is, maar ik wil het ook niet anders. Ik zie het maar als een goede oefening in geduldig blijven (niet mijn sterkste kant).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: