h1

Een weg met hindernissen

25 april 2012

Dochterlief gaat volgend jaar naar dezelfde middelbare school als de oudste zoon. Door een of ander decreet krijgt ze daarom voorrang bij de inschrijvingen. Geen gebel voor ons. Gewoon aanmelden op het secretariaat. Gisteren zocht ik naar het formulier met de dagen en uren waarop dat kon en ontdekte dat ik voor gisteren een roos formulier moest opsturen. Een soort voorinschrijving. Hm. Telefoontje naar het secretariaat. Geen probleem als ik het formulier de volgende dag zou laten afgeven door zoonlief.
Dus schoof ik het formulier gisterenavond in de richting van onze zoon met de vraag om het in zijn rugzak te stoppen. Vanochtend vroeg ik het hem opnieuw. Formulier zoek. Met de hulp van de jongste zoon formulier gevonden. Gelukkig.
“Zet misschien een tekentje op je hand, zodat je eraan denkt om het af te geven,” zei ik. Dat vond hij een goed idee. Hij vertrok met een groot uitroepteken op zijn hand. En het formulier in zijn huiswerkmap. En de huiswerkmap op tafel.
Gelukkig had ik tijd om even heen en weer naar de school te rijden om het formulier zelf af te geven. Als afsluiter van het incident merkte de secretaresse op: “Oh, en ik zie het gele formulier van de vastenvoettocht nog in zijn map zitten. Dat had hij al lang moeten afgeven.” Right.

Advertenties

4 reacties

  1. Hmmm. Misschien moest je dat gele formulier gewoon laten zitten en hem de vastenvoettocht (in de veronderstelling dat dat leuk is) laten missen ? Ben benieuwd hoe dat binnen een paar jaar met onze dochter zal gaan.


  2. Oh ik was net dezelfde… Niet dat het veel gebeterd is trouwens. Ik ben verantwoordelijk voor de administratie hier thuis (aargh) en die loopt niet altijd op rolletjes. Maar je leert ermee leven, met zo’n handicap, dat wel 🙂


  3. @ Bentenge: de vasten en dus de vastenvoettocht zijn al lang voorbij (niet katholiek zeker :-)?). Hij moest het formulier met de sponsors en het ingezamelde bedrag nog afgeven. Blijkbaar heeft hij het geld afgegeven en mochten ze het formulier bijhouden.


  4. Ik ga maar geen commentaar geven, want tegenwoordig is het bij mij hetzelfde. Gisteren voorschriften voor medictie klaargelegd op mijn bureel, naast mijn handtas. Handtas gepakt en zonder voorschriften weg. Halfweg de straat valt mijn eurocent, rechtsomkeer, snel naar binnen, papiertjes meegrissen, sleutel op bureel laten liggen…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: