h1

De Gouden Boekenuil

1 mei 2012

Ik schreef hier al dat ik geselecteerd was voor de lezersjury van de Gouden Boekenuil. De vijf boeken zijn gelezen en ik heb mijn eindoordeel gegeven. Ik heb even getwijfeld. Welk criterium moet je hanteren om iemand als winnaar aan te duiden? Moet het boek prachtig geschreven zijn? Of moet het verhaal aanspreken? Moet je je kunnen inleven in de hoofdpersonages? Moet het een boek zijn dat bijblijft, dat beklijft? Of moet het een boek zijn dat je aan iedereen zou aanbevelen? En wil je door het boek nog andere werken van dezelfde auteur lezen? Geen enkel boek voldeed aan al die criteria. Welk criterium overweegt dan? Niet gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik toch een top 5 voor mezelf kunnen opstellen.

  1. ‘Zomerhuis met zwembad’ van Herman Koch
  2. ‘Bittere bloemen’ van Jeroen Brouwers
  3. ‘Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten’ van Dimitri Verhulst
  4. ‘Het voorseizoen’ van David Pefko
  5. ‘Grip’ van Stephan Enter

Ik koos voor ‘Zomerhuis met zwembad’ omdat dit het enige boek was waarin ik voortdurend wou voortlezen. Het verhaal sprak me aan. Het boek las vlot. Echt een boek om als vakantielectuur mee te nemen. Was het prachtig geschreven? Nee, dat niet. Zal het boek me bijblijven? Niet speciaal. Maar ik zou het boek aan iedereen aanbevelen. Leuk, ontspannend boek. En ik ga zeker op zoek naar andere boeken van Koch.

Het boek dat ik op twee plaatste, dat van Jeroen Brouwers, was prachtig geschreven. Het verhaal gaat over een 80-jarige man die in het verleden heel wat status had als politicus, schrijver, rechter,…, maar nu aan het aftakelen is, fysiek en mentaal. Zijn dochter heeft hem verplicht om op cruise te gaan. Op de boot komt hij de jonge vrouw tegen op wie hij vroeger verliefd is geworden. De boot meert aan in Corsica en daar maakt hij vanalles mee. In heel het boek wordt de aftakeling van de man zo goed beschreven, dat je helemaal onder de huid van de man lijkt te kunnen kruipen om mee te beleven wat hij beleeft. Het heden wordt doorspekt met flashbacks zodat je ook een goed zicht krijgt op zijn verleden. Brouwers schrijft echt mooi. Zinnen als ”Verlatenheid is eenzaamheid in eindeloos meervoud”, dat zijn toch pareltjes. Toch heb ik het boek niet op 1 geplaatst, omdat ik nooit zo hard werd meegesleept door het verhaal dat ik het in één ruk wou uitlezen. Misschien is het geen boek om in één ruk uit te lezen, maar eentje dat je langzaam moet verteren, omdat het taalgebruik zo speciaal is, omdat je moet nadenken over wat je leest, omdat je je echt moet concentreren op het boek door de manier waarop het geschreven is? Hij gebruikt een mooie, maar geen vlotte stijl. Althans voor mij. Ik weet ook niet of iedereen dit zo prachtig geschreven vindt. Je kan je ook ergeren aan de vele adjectieven, de soms wat bombastische, hoogdravende stijl.

Het boekje, eigenlijk meer een novelle, van Verhulst vond ik ook wel goed. Ik vond de manier waarop de prostituée praatte en vertelde wel leuk. Haar personage werd mooi geschetst. Je voelde haar karakter tot leven komen. Omdat het zo’n kort boekje was, heb ik het erg snel uitgelezen, en met plezier, maar ik was ook weer niet zodanig onder de indruk dat ik nu onmiddellijk andere werken van Verhulst wil lezen. Ooit wel, zeker. Dit boekje maakte me nieuwsgierig naar meer, maar het is niet dringend.

Pefko dan. Begon goed, maar begon daarna toch wat te vervelen. Misschien iets te langdradig? Toch vond ik het ook niet slecht en was ik wel geboeid. Ik ben benieuwd naar ander werk van Pefko, dat wel. Moet iedereen ‘Het voorseizoen’ lezen? Nee, niet noodzakelijk. Het boek zit duidelijk op de wip bij mij.

‘Grip’. Tja. Geen idee wat dat boek op de shortlist van de Gouden Boekenuil doet. Het had voor mij zelfs niet op de longlist mogen staan. Zo’n slecht boek. Zo saai. Zo gekunsteld. Nochtans was ik nieuwsgierig naar dit boek. De korte inhoud (vier vrienden gaan elkaar na vele jaren opnieuw ontmoeten) sprak me aan, maar ik vond het boek uiteindelijk verschrikkelijk. De beschrijvingen waren ontzettend vergezocht. Ik moest voortdurend zinnen herlezen omdat ze zo lang en omslachtig en vreemd geformuleerd waren. De schrijver heeft enorm veel bijzinnen en tussenstreepjes gebruikt en dat leest niet vlot. Ik vond de personages niet goed uitgewerkt. Je kreeg geen duidelijk beeld van hen. Ik heb het boek heel dikwijls opzij gelegd en zou het nooit uitgelezen hebben als ik niet in deze lezersjury zat. Nooit lees ik nog iets van die man. Brrr.

Intussen ben ik ‘Tonio’ van A.F.Th. van der Heijden aan het lezen, een boek dat op de longlist, maar niet op de shortlist stond. Niet te begrijpen, want dit was voor mij de terechte winnaar geweest (tenzij de tweede helft van het boek zou tegenvallen, maar dat denk ik niet). Zo goed geschreven. Ik heb een ontzettend druk weekend achter de rug en dat is de enige reden waarom het boek nog niet uit is. Ik kan het maar met moeite wegleggen. Ik ben erdoor gegrepen. Het raakt. Het is een boek dat me zal bijblijven, dat ik iedereen wil aanbevelen, waarvan ik me niet kan indenken dat iemand het niet goed zou vinden. Verplichte lectuur. Ik vind het een gemiste kans dat het niet genomineerd werd voor de Gouden Boekenuil.

En wat vond ik van het concept van de lezersjury? Goh, ik vond het ontzettend interessant om de meningen van andere mensen over deze vijf boeken te lezen. Anderzijds besefte ik snel dat er niet veel te discussiëren viel. Als ik ‘Grip’ afschuwelijk vond, onder andere wegens de langdradige, gekunstelde beschrijvingen, en anderen die beschrijvingen net prachtig vonden, wat valt er dan te discussiëren? Iedereen heeft recht op een mening en maakt zijn persoonlijke keuze. Daar valt niet veel aan toe te voegen. Wil ik het nog doen? O ja, zeker. Het heeft me ertoe gebracht om boeken te lezen die ik anders misschien had laten staan. En ik vond het heel fijn om de mening van anderen over de boeken te kennen.

Nu nog even afwachten wat de einduitslag wordt. Wie wordt de winnaar van de professionele jury en wie hebben wij, de lezersjury, uiteindelijk gekozen? Als ik afga op de beoordelingen tijdens de afgelopen twee maanden, maken ‘Grip’ en ‘Het voorseizoen’ een goede kans. Op 5 mei zullen we het weten.

Advertenties

4 reacties

  1. Zomerhuis met zwembad las ik vorig jaar en ik deel je mening. Bittere bloemen ga ik zeker in huis halen! Ik heb vroeger ook al moois gelezen van Jeroen Brouwers. Naar Grip was ik nieuwsgierig en nog steeds eigenlijk. Al ga ik het, na jouw oordeel gelezen te hebben, niet zelf kopen 😉

    Eb wat Tonio betreft: volkomen met je eens. Het is een meesterwerk!


  2. Zomerhuis met zwembad las ik vorig jaar en ik deel je mening. Bittere bloemen ga ik zeker in huis halen. Ik las vroeger al mooie werken van Brouwers. Naar Grip was ik erg nieuwsgierig, maar nu ik jouw oordeel heb gelezen, ga ik het toch niet zelf kopen. Het zal bibliotheek worden 😉

    En wat Tonio betreft: volkomen met je eens. Het is een meesterwerk.


  3. Ik ben anders best wel toe aan een zomerhuis met zwembad. Bij voorkeru met een ontspannend boek waarbij ik niet wil stoppen met lezen.


  4. Ok. Grip wordt overgeslagen. Koch en Verhulst zijn al achter de kiezen.
    Dank.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: