h1

En toen waren ze weg

20 juli 2012

Ik zit voor mijn computerscherm, de hond aan mijn voeten, ik doe een poging om te werken, maar het lukt niet goed. De regen valt met bakken naar beneden. De kinderen zijn vanochtend op scoutskamp vertrokken en het huis voelt veel te leeg aan, ondanks de geluiden van onze poetshulp in actie. Hoe is het mogelijk dat ik gisteren nog niet kon wachten tot ze weg zouden zijn (thuis werken met vier kinderen en een puppy in huis + slecht weer = hels) en ze nu al zo verschrikkelijk mis? Alleen daarom al is zo’n scoutskamp fantastisch: ik kan mijn batterijen wat opladen, besef weer helemaal hoe ongelofelijk belangrijk mijn kinderen zijn en hoe graag ik ze zie en kan plannen maken om met hernieuwde energie en frisse ideeën de ‘veldslagen’ (onvermijdelijk met de context hier) ten huize Lichtindeduisternis tot een goed einde te brengen.

Advertenties

3 reacties

  1. Heel erg herkenbaar 🙂


  2. Bij ons zijn de twee oudsten weg van dinsdag en morgen brengen we de jongste (die nu een kleine week quality-time had met mama en papa) ook naar het chirokamp. Dan is het een kleine week quality-time voor onszelf 😉
    Al zullen we ze ook wel al missen. Vanaf zondagmiddag.


  3. Geniet van de rust in huis 😉



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: