h1

Jongens van 13

21 september 2012

Zoonlief was zijn turnzak kwijt. “Ik had hem daar gehangen en toen ik terugkwam hing hij er niet meer!” Typische uitleg. Ik rolde eens met mijn ogen en zei dat hij maar overal moest zoeken en op het secretariaat kon vragen of er een turnzak gevonden was, vooral omdat MIJN sportschoenen in die turnzak zaten en ik die wou gebruiken tijdens mijn eigen turnles. (Ja, de oudste zoon heeft intussen dezelfde maat als ik! Kleine jongetjes worden groot. Zelfs zo groot dat er hier al weken een discussie woedt of hij als 13-jarige alleen (lees: zonder ouders/volwassenen) met 7 klasgenoten naar Walibi mag. U mag uw mening daarover ook eens geven. En als u mee wilt gaan om vanuit de verte op hem te passen, mag dat ook. Hij zal blij zijn, want zonder ‘volwassen toezicht’ mag hij niet mee.) Een week later komt hij opgewonden binnenstormen. “Mama! Ik heb mijn turnzak gevonden. Maar daar is iets raars mee gebeurd!” Hij trekt de turnzak open. “Kijk, die schoenen… Die zijn veranderd.” Ik zucht en rol nog eens met mijn ogen. “Ja, jongen, dat zijn die van je vader. Je zal de verkeerde uit het schoenenrek hebben genomen.” 13 jaar. Naïef. Verstrooid. Kan sportschoenen aantrekken zonder te merken dat die er anders uitzien en 3 maten te groot zijn.

[En zo is de kop eraf. Ik had zo lang niet geblogd dat ik mijn gebruikersnaam en paswoord moest opzoeken. Dat zegt genoeg.]

Advertenties

7 reacties

  1. Heel herkenbaar allemaal 🙂
    Alleen ben ik met de zoon van 14 zijn turn/sportschoenen gaan lopen toen mijn zaalvoetbalschoenen het begaven. Hij heeft ondertussen andere gekregen.


  2. Een prachtverhaal!
    Zo wil ik wel meer blogs van jou lezen.
    Vrolijke weekendgroet


  3. ha you’re back! :-). ammai neen ik zou dat niet vertrouwen zo’n bende 13 jarigen alleen een volledige dag weg…En is er geen compromis te vinden: de rest vd familie gaat ook mee maar ih park mag hij wel alleen met zijn vrienden rondlopen mits 1 à 2 ‘checkpoints’ tijdens de dag?


  4. Ik vroeg me al af hoe het met je ging ;-).
    En die sportschoenen: hoe komt het dat jij de jouwe niet tegenkwam in de schoenkast?


  5. @ Ilse: Omdat ik ze niet nodig had in de periode dat hij zijn turnzak op school had liggen.


  6. @ Bé: probleem is opgelost! De ouders van een vriendje zijn toevallig daar en zullen een oogje in het zeil houden. Hij blij. Wij blij. Iedereen blij.


  7. Ik wil niemand valse moed inspreken. Het betert niet met het ontgroeien van de prille pubertijd. Op onze campus zie ik vaak zo van die “stoten” waarvan je denkt:”hoe komen ze erbij?”. Aan een vestibule hebben we ooit een testproject gelanceerd met stalen kabels die door de mouw van de (vaak dure) jas moet en dan met een zelf meegebracht hangslotje moet bevestigd worden. Komt er eentje aangifte doen dat haar portefeuille uit haar jas gestolen is. “En ze had nog wel die kabel door de mouw gestoken” ??? Vorige week stond er een laptoptas vastgeklonken. Mét de laptop er nog in. Ik heb maar niet gereageerd…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: