h1

Doe eens iets zots

21 november 2012

Een tijdje geleden heb ik een nieuwe fiets gekregen / gekocht. Na 30 jaar met dezelfde fiets te hebben gereden, zonder versnellingen, maar de laatste tijd wel met blitse fietstassen, rijd ik nu rond met een blitse fiets, mét versnellingen en een sobere fietstas. Hij bolt fantastisch, mijn nieuwe fiets. Zo fantastisch dat ik nu overal met de fiets naartoe wil. Bijvoorbeeld naar Ikea. Via een knooppuntenroute. 28,5 km. Op papier althans. In werkelijkheid werd het een dikke 40 km, omdat ik twee keer een pijltje miste… Niet zo slim, want als je zo’n pijltje mist en dat pas pakweg 4 km later merkt, moet je 4 km terug = 8 extra kilometers (om dan te ontdekken dat je via de juiste weg 200 m verder uitkomt dan het punt waarop je ontdekte dat je fout zat – snapt u het nog?). Soit. Samen met de kilometers tot het eerste knooppunt en de kilometers van het laatste knooppunt tot Ikea, heb ik dus bijna 50 km gefietst, schat ik. Heen.
Het was de bedoeling dat ik rustig zou shoppen, Zweedse balletjes zou eten met manlief (die niet zo ver van Ikea aan het werk was) en dan rustig terug zou fietsen, via een fietsroute van Google Maps. In werkelijkheid werd het op 20 minuten door Ikea crossen, alleen wat noten eten op de fietsenparking, de kar in de handen van manlief duwen (“Stop jij dit in je auto en zet je de kar weg?”) en naar huis racen, via de kortste weg (die overigens erg ongezellig en druk was, maar wel een fijn fietspad had), omdat ik later dan gepland thuis was vertrokken, er op de heenweg een pak langer over had gedaan dan gepland en ik op tijd thuis moest zijn wegens een afspraak bij de huisarts met zoonlief. 23 km. Terug.
Eindbalans? Zalig. De knooppuntenroute was zo mooi. Ik ben voorbij prachtige plekjes gefietst, door bossen, velden, weilanden, via rustige straatjes. Onbekende plekjes, zoals een fietserstunneltje, vlakbij plekken waar ik bijna wekelijks passeer. Prachtige paarden gezien. Speciale koeien. Een man die aan het oefenen was met een paard en zo’n racewagentje. Een herder met zijn kudde schapen en honden langs de rivier. Wandelaars. Fietsers. Natuur. Rust.
Het heeft deugd gedaan. En tegen de verwachtingen in geen spierpijn achteraf. Dit smaakt naar meer.

Advertenties

2 reacties

  1. respect, zoveel kilometers gevreten, tof dat je zo genoten hebt.


  2. Dat is voor mij alleszins te hoog (of te ver) gegrepen. Ik hoop binnen een goed jaar eindelijk tijd te hebben om de boodschappen ook met de fiets te doen. Het voornemen is er al, nu nog het goede moment afwachten…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: