h1

Rapporten

21 december 2012

Vanochtend mochten we het rapport van de oudste zoon en dochter gaan afhalen. Best wel een beetje spannend. Dochterlief (eerste jaar) had in oktober al toetsen van de hoofdvakken gehad, om te wennen aan de middelbare school, maar had nu voor het eerst ’s namiddags thuis gestudeerd. Zoonlief (tweede jaar) moest deze keer toch wat grotere hoeveelheden instuderen dan vorig jaar. Ze hadden allebei redelijk hun best gedaan (tijdens de examenperiode toch) en waren meestal thuis gekomen met de boodschap dat het examen goed was geweest.
Het was dan ook wat ontgoochelend, zowel voor hen als voor ons, dat de resultaten een pak minder goed waren dan ze zelf voorspeld hadden. (Ik laat hen na het examen altijd voorspellen hoeveel procent ze zullen hebben, zodat ze zichzelf leren inschatten.) Bij zoonlief zijn we dat intussen gewend (hij had vorig jaar ook moeite om zichzelf goed in te schatten), bij dochterlief was het toch even schrikken. Eigenlijk hebben ze allebei een rapport dat je niet vol trots laat zien op het kerstfeest. Ze hebben zelfs allebei onvoldoendes. En ze willen allebei betere punten behalen.
De klastitularis van de zoon zei dat de punten op het rapport eigenlijk een afspiegeling moeten zijn van wat je waard bent, van wat je kan. Je moet zelf het gevoel hebben dat je alles hebt gedaan wat je moet doen en wat binnen je mogelijkheden ligt en dat je punten dat ook weergeven. Wij denken dat dit zowel bij de zoon als bij de dochter niet het geval is.
We denken dat ze allebei te snel vinden dat ze het kunnen (ik lees het eens, ik begrijp wat er staat, dus ik ken het) en dat ze te weinig studeren. Dat laatste is natuurlijk relatief. Wanneer studeer je genoeg? Te veel mag het ook zeker niet worden. Er moet nog ruimte zijn voor  hobby’s, ontspanning, sport, jeugdbeweging,… Ik wil hen zeker niet dwingen om de hele avond op hun kamer te zitten studeren. Maar wat dan wel? Ik weet het niet goed. Mijn eigen middelbareschooltijd ligt al ver achter me. Ik kan me niet goed herinneren hoeveel ik studeerde in die beginjaren. Ik weet wel dat ik studeerde tot ik het gevoel had dat ik een 10 zou halen. Onze kinderen zijn al lang tevreden als ze denken een 8 te zullen halen. Liefst na een half uurtje studeren. Wij denken dat ze toch wel een uur of twee per dag achter hun boeken mogen zitten. Maar is dat zo? U daar, lezer die in het onderwijs staat, wat denkt u ervan? Hebt u tips voor ons?

Advertenties

7 reacties

  1. Eerst maar vermelden dat ik NIET in het onderwijs sta. Ik heb hier een heel goed rapport gezien (86% – 6°middelbaar) en een minder rapport (71.5% – 2°middelbaar) Ik heb een oudste die nooit moet gezegd worden dat er gewerkt moet worden, die er zelfs een beetje teveel van heeft, en een jongste die enkel leert wat ze graag doet. Zo heeft ze vakken waar ze bijna 80 haalt, en ook vakken waar ze net de helft passeert. Datzelfde kind heeft elke examendag tijd gehad om tv te kijken, als ik de vraag stelde of ze het kende kreeg ik een puberale snauw (vertrouw me nu nekeer mama, ik kan ook nooit goed doen é, …)
    Het is vooral de aard van het kind dat bepaald welke resultaten er gehaald worden, het ene kind is sneller tevreden dan het andere.


  2. ik denk niet dat ze x tijd achter hun boeken moeten zitten. Het ene kind zal mss meer tijd nodig hebben dan het andere maar dat is toch niet de graadmeter. Ik zou het eerder zoeken bij een verkeerde manier van studeren. Mijn metekind in het derde middelbaar heeft net hetzelfde, tweede middelbaar met glans geslaagd, derde middelbaar kerstrapport crash & burn. Want plots zijn er wel heel veel afleidingen én wordt de leerstof een stuk moeilijker, moet je dingen anders instuderen, volstaat het niet meer om formules en woordjes vanbuiten te kunnen maar moet je ook de leerstof echt begrijpen om ze te kunnen toepassen. Oefeningen maken en hermaken is zo belangrijk tijdens het blokken maar wordt dikwijls overgeslaan ‘als ik de leerstof ken zal ik ze wel kunnen toepassen’.


  3. @ bé: herken ik allemaal. Maar om die leerstof echt te begrijpen en in te studeren en oefeningen te maken en te hermaken, moet je toch wel wat tijd achter je bureau doorbrengen, denk ik, tenzij je echt héél slim bent. Vrienden van ons hebben een zoon die in het middelbaar bijna nooit een boek heeft hoeven open te doen, maar dat zijn toch de uitzonderingen, vermoed ik. Onze kinderen komen soms na vijf minuten naar beneden met de boodschap “ik ken het!” terwijl ik op die 5 minuten nog niet kan lezen wat ze moeten kennen.


  4. tja mss tijd investeren 1 examenperiode, leerstof in stukken verdelen (bv 1 uur), opvragen, niet genoeg gekend terug, etc etc… zodat ze zelf inzien dat ze eigenlijk te weinig tijd investeren om iets grondig te kennen? erop toezien dat ze tijdens het jaar al dingen samenvatten, herhalen ook als er geen toetsen zijn?


  5. Ik ben ook niet echt representatief want ik moest nooit veel studeren om met veel gemak 75 ofzo te halen (en meer ambieerde ik ook niet. Dan moest ik ervoor werken, tss…). Maar ik ben het er wel mee eens dat het moeilijk te zeggen is dat IEDEREEN even lang moet werken om er te geraken. Maar je zou ze natuurlijk wel moeten kunnen laten inzien dat ze blijkbaar toch wat meer moeten werken dan ze nu doen, want anders zullen ze het de komende jaren nog heel moeilijk krijgen (om niet te spreken van dit jaar…)


  6. De hamvraag (van iemand die ook niet in het onderwijs staat): als ze twee uur aan hun bureau zitten, hebben ze dan méér gewérkt dan iemand die slechts een half uur bezig is? Ik was in elk geval een specialist in dagdromen en niemand die dat ooit gemerkt heeft. Ik had gelukkig ook niet teveel tijd nodig om ‘voldoende’ punten te halen om weer een jaar verder te komen. Ik heb een diploma gehaald in een richting die anderen voor mij kozen en binnen enkele weken vraag ik mijn pensioen aan na een loopbaan die ik me ook anders had voorgesteld, maar die al bij al toch nog meeviel. Ik ben gelukkig dat ik niet achter elke ambitie gejaagd heb die mij de tijd zou ontnemen om mij echt gelukkig te voelen, dus denk ik niet dat ik vroeger meer had moeten studeren…


  7. Maar je hoeft je ook niet dood te studeren voor elke ambitie die je kan hebben hoor, Affodil. Ik wilde van jongs af aan vertaler worden, en dat héb ik ook gestudeerd, en ik heb een job die ik doodgraag doe. En nee, ik heb me niet dood moeten studeren. En nee, ik werk geen dagen van 12 uur. En ja, ik ben heel gelukkig en ik heb tijd in overvloed voor mijn gezin en mijn hobby’s.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: