h1

Sweet memories

21 december 2012

Jaren geleden leerde ik C. kennen, in mijn eerste jaar aan de universiteit. Ze is jarenlang een heel dierbare, een heel goeie vriendin geweest, met wie ik lief en leed deelde. Jammer genoeg zijn we elkaar door de jaren heen wat uit het oog verloren.
Als we na de les met een groepje vriendinnen naar ons kot fietsten, moesten we een kleine helling op. Als ik dan iets tegen haar begon te vertellen, zei ze: “Wacht, aan mijn goeie kant”, omdat ze aan een kant doof is. Ze versnelde dan wat, kwam rechts naast me fietsen, legde haar hand op mijn arm en vertraagde of stopte zelfs met trappen. Ze deed dat bij alle vriendinnen. Altijd. We moesten er op de duur mee lachen, met dat ‘aanhangen’.
Ik was dat al lang vergeten, tot dochterlief onlangs precies hetzelfde deed, toen we naar huis fietsten. Ze fietste naast me en legde ineens haar handje op mijn arm, terwijl ze aan het vertellen was. En ik flitste terug in de tijd. Sweet memories.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: