h1

Het leven kabbelt door

11 januari 2013

De vakantie was zwaar maar goed. Veel plannen, lang niet alles kunnen uitvoeren. Het schilderwerk gelukkig wel, dankzij manlief. Ook de zomervakantie hebben we voor het eerst in ons leven eens vroeg gepland. We wilden opnieuw gaan kamperen in Italië en liefst op de campings en in de periode die we voor ogen hadden. Dus hebben we gezocht, gelezen, mails verstuurd en liggen er nu drie campings vast. Twee in het noorden van Italië om de heen- en terugreis niet te lang te maken en een in Umbrië. Ik werd de hele kerstvakantie blij als ik nog maar aan de zomervakantie dacht. Ik heb me intussen zelfs ingeschreven voor een korte cursus Italiaans, zodat ik deze keer op zijn minst de menukaart versta in een restaurant. Enige minpunt: de hond kan niet mee. Of beter gezegd: we hebben beslist om haar niet mee te nemen. Het kan in Italië erg warm zijn en dat vindt onze hond niet zo fijn, denken we. Maar een nog belangrijkere reden is dat we dan niets kunnen bezoeken. Je kan een hond niet zomaar een dagje op een camping achterlaten. En haar meenemen als we een stadje gaan bezoeken is ondoenbaar. Eigenlijk zouden we een hondenbabysit moeten kunnen meenemen :-). Vroeger, toen de kinderen klein waren, droomde ik vaak van een vakantie in een Italiaanse villa, met een zwembad, samen met enkele gezinnen. Ik zag de koppels dan om de beurt eens een dagje op uitstap gaan zonder kinderen, terwijl de andere koppels zich over de kinderen ontfermden. Is er natuurlijk nooit van gekomen en zal er ook niet meer van komen. Wij hebben niet echt het type gezin waarmee andere mensen graag op vakantie gaan. Bovendien hoeft die villa eigenlijk niet meer. We vinden het zalig om te kamperen. Van ’s morgens tot ’s avonds buiten. Rust. Ruimte. Frisse lucht. Een gezapig tempo. En de huishoudelijke activiteiten beperkt tot koken. Wat de kinderen dan nog meestal doen, omdat ze dat leuk vinden. En de afwas erna doet manlief meestal. Soms samen met mij en dat is best gezellig.
En na de zware, maar toch ook fijne vakantie met het gezin, waarin de oudste dochter haar draai niet vond en de jongste opnieuw haar vrolijke, aangename zelf werd, begon de school opnieuw. De oudste dochter leefde op, maar dat duurde niet lang. Nu, op het einde van de week, voelen we alweer hoe zwaar de school voor haar is. Eigenlijk heeft ze nood aan onderwijs in een klasje met een kind of 10, maar dat bestaat natuurlijk niet. En de jongste is opnieuw humeurig aan het worden, omdat ze het niet uithoudt met haar juf. Haar juf is een juf over wie het klachten regent, elk jaar opnieuw. De oudste zoon heeft ook een jaar doorworsteld met die juf, dus we wisten wat ons te wachten stond, maar we hadden niet verwacht dat de jongste dochter er ook zo onder zou lijden. De juf in kwestie is intelligent, kan heel goed uitleg geven, maar is o zo sarcastisch, op een manier die kinderen van die leeftijd niet kunnen begrijpen. Ze uit ook heel vaak, soms bikkelharde, kritiek op de kinderen, die de kinderen dikwijls niet kunnen plaatsen. Een voorbeeldje? De juf was voor de vakantie vergeten iets uit te delen en deelde het dan maar uit na de vakantie. Dat was de schuld van A., want die moest de juf eraan helpen denken dat het blad moest worden uitgedeeld en A. was dat vergeten. Een ander voorbeeld? Op een dag werd de juf boos en begon ze voor de hele klas te zeggen wat haar aan elk kind afzonderlijk niet aanstond. Bij een erg verlegen kind, dat nauwelijks iets durft zeggen en dus ook nooit haar vinger opsteekt en soms zelfs niet durft te antwoorden als haar een vraag wordt gesteld, zei ze: “En jij, jij zegt nu eens nooit iets!” Om maar te zeggen waarom de dochter niet graag meer naar school gaat en slecht gezind thuis komt. Ze heeft nu een kalender op haar bureau liggen waarop de weekends en vrije dagen zijn doorgestreept. En elke schooldag die weer voorbij is, streept ze nu door. Nog minder dan 80 dagen te gaan… Is dat niet erg?
En zo kabbelt het leven weer door. We zitten weer in onze routine. Voor mij meer duisternis dan licht op het moment, letterlijk en figuurlijk, maar dat is eigen aan hoe ik in elkaar zit. Veel te gevoelig, mezelf geleerd om afstand te houden om mezelf te beschermen en niet te worden gekwetst en toch gekwetst worden of me gekwetst voelen. Dat is een van de redenen waarom ik zoveel doe, me op zoveel dingen stort, zoveel interesses heb ontwikkeld. Denk ik toch. Als ik te veel tijd heb om te denken, hebben zaadjes die zich in mijn hersenen nestelen, de tijd om te ontkiemen. Als ik veel afleiding heb, kan ik dat onderdrukken.
Tijd om me klaar te maken voor het schooloverleg over de oudste dochter. Benieuwd wat ze daar te vertellen zullen hebben. Niet veel opwekkends, vrees ik. Misschien moet ik daarna maar nieuwe schoenen gaan kopen om mezelf te troosten. En dat is geen goed plan, want ik ben bezig met een test: ik heb schoenen besteld bij zolanda.be. Beter het resultaat daarvan afwachten voor ik me naar een winkel begeef. En ik moet poetsen, want de poetsvrouw is ziek. Hup, naar boven nu.

Advertenties

6 reacties

  1. Yes it does (doorkabbelen).


  2. Ik heb jou nog niet zo lang geleden ontdekt, en lees je heel graag. Het zal de herkenbaarheid zijn … Nog nooit op die manier bij stil gestaan, maar je redenering over de zovele interesses, zovele plannen slaat de nagel op mijn soms doorgedraaide kop 🙂


  3. Je kon ook gaan voor een goeie warme chocomelk met extra slagroom natuurlijk 😉


  4. @ Ilse: heel aanlokkelijk, die goeie warme chocomelk met extra slagroom ;-). Misschien moeten wij nog eens afspreken? Dat is al veel te lang geleden.


  5. @ Ineken: Ik kende jou nog niet. Wou eens ‘snel’ gaan kijken en ben véél te lang blijven hangen ;-). Ik ben ook op je pinterest beland en heb heel wat gerepind. Tsss. Gevaarlijk om zo een zaterdagochtend te beginnen :-).


  6. Brrr… om koude rillingen van te krijgen, dat verhaal van de juf!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: