h1

Moeder zijn

22 augustus 2014

Net met een klein hartje afscheid genomen van dochterlief. Ze is op taalkamp vertrokken, alleen. Tegen haar zin, verplicht door ons, om haar de kans te geven volgend schooljaar toch de richting te volgen die ze zelf absoluut wil volgen. Ze zag er enorm tegen op. En ik eigenlijk ook. Ze veegde een traantje weg voor ze op de bus stapte. Ik duwde mijn tranen terug, slikte de krop in mijn keel weg en zwaaide aarzelend. Ze zwaaide met een nauwelijks zichtbaar handje terug, haar hoofd tegen de venster, naast haar een lege plaats. 

Advertenties

6 reacties

  1. En nu kan moeder zich de hele tijd afvragen of ze er toch echt wel goed aan deed. En dan komt dochterlief naar huis met pretogen en verhalen over hoe leuk het was. Je gaat dat zien.


  2. afscheid nemen… loslaten…. ze worden groot…. en dat gaat niet zonder pijn; en zelfs al zijn ze later volwassen, moeilijke momenten blijven er .. maar dochterlief zal je dankbaar zijn om deze kans die ze van jullie krijgt ! Het is toch maar voor even, zo denk ik ….


  3. Ik heb dat ook jaren geleden gedaan, 14 jaar was ik, ik kende niemand… Maar dat is met een taalkamp bijna altijd zo, je doet dat niet echt samen in groep… Dat komt wel goed! Ik heb me daar altijd super geamuseerd, én veel geleerd!


  4. Hoe is het afgelopen met de dochter?


  5. @zusjesenzo: hallo, zusjesenzo! Lang geleden! Ik lees tegenwoordig geen blogs meer (een beetje tot mijn spijt, maar het kwam er niet meer van en intussen is mijn readersysteem opgedoekt), maar ik ga toch gauw nog eens op jouw blog piepen. De dochter kwam thuis en antwoordde op de vraag hoe het was geweest: “Ca va.” Dat was dan toch al in het Frans ;-). Ze dacht op het einde ook voor een stuk in het Frans, zei ze. Het was wel moeilijk geweest omdat ze niemand kende en de andere meisjes allemaal met een vriendin op kamp waren gekomen. En omdat ze zo weinig Frans kent, kon ze heel weinig tot niets zeggen om kennis te maken. Op het einde ging het beter, maar bleven de gesprekken beperkt tot telkens dezelfde zinnetjes. Ze hadden wel een heel tof programma en ze heeft veel toffe dingen gedaan (mocht ook wel voor die prijs :-)) en dat maakte veel goed. We hopen dat het nu zal lukken op school met dat Frans. En anders zal het bijles worden. Als je iemand kent… Of misschien zelf interesse hebt ;-)?


  6. Oef! Dat viel dus blijkbaar toch nog mee. Ik heb dat vroeger ook veel gedaan, zo’n kampen en de eerste keer ook alleen, in een Frans gezin. Vreselijk als je vertrekt, maar ik was nadien altijd wel blij dat ik dat gedaan had. Veel succes met Frans voor de dochter dit schooljaar!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: