h1

Stresskip

2 september 2014

Pfft. De kop is er af. Amper 2 dagen school en ik ben al doodmoe. Bijna net zo moe als op het einde van vorig schooljaar. De vakantie bracht rust, gewoon door het rustigere tempo. Een uurtje langer kunnen slapen, geen schooltoestanden (nooit gedacht dat ik zo’n weerstand tegen school/scholen zou krijgen – heb ik in mijn eigen jeugdjaren nooit gevoeld), geen sportwedstrijden en trainingen en hobby’s. Geen of nauwelijks vrijwilligerswerk. Geen nieuw werk aangenomen, maar uitgesteld tot september (dat voel ik nu wel). Geen drukte op de weg. Niet haasten om het eten op tijd klaar te hebben omdat x naar de training moet of y uitgehongerd thuis komt. Maar kijk, september begint en voor ik nog maar de tijd had om met mijn ogen te knipperen was het daar al allemaal terug. Schooltoestanden (formulieren invullen waarbij ik de neiging kreeg om in het vakje ‘Adres’  “Weten jullie dat nu nòg niet?” te schrijven), mails met herinneringen (schrijf u in, betaal dit, eerste match dan) en uitnodigingen (we starten het jaar met een BBQ, we nodigen u uit op een info-avond), trainingen, kinderen die veel te vertellen hebben,…
En met verwondering stel ik vast dat ik een stresskip ben geworden. Vreselijk. Ik zit hier gespannen voor de computer, met lijstjes naast me en allerlei strategieën in mijn hoofd. Niets voor mij. Zo wil ik niet zijn, zo wil ik niet leven. Tijd voor actie om hier iets aan te doen. Ik heb al wat ideeën, en wacht maar, voor u het weet, ben ik weer helemaal zen.

Advertenties

7 reacties

  1. Bemoedigende groet,


  2. Die eerste weken in september zijn bij ons ook een heksenketel. De agenda staat vol met dubbele boekingen: infoavonden op school en sportclubs, eerste kasactiviteiten, trainingen en wedstrijden, chiro, …
    Is altijd weer even wennen.


  3. Komt helemaal goed!


  4. Ken het gevoel, heb er dit jaar een oplossing voor gevonden, ik vertrek maandag voor 4 dagen naar Lissabon met vriendin ! 😉


  5. Heel herkenbaar! Alles lijkt precies samen te komen in september. Gelukkig zit tegen oktober de routine er meestal weer in hé.


  6. Die schoolbrieven zijn een nagel aan mijn doodskist ! Vragen ze na 5 jaar nog altijd het beroep van mijn overleden man. Ik vind naar beroep van ouders vragen trouwens niet relevant, het kind van de notaris en dat van de werkloze is immers gelijk voor de wet (of het zou toch moeten) !


  7. Straks zijn we er door. En voor je het weet is het terug zomer.
    Maar kijk, stress is what one might call “a self inflicted problem”. Dus succes met de actielijst en bij voorbaat proficiat met de nieuw verworven zen toestand.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: