h1

In de kerk / Kerk

30 november 2014

Vandaag in de kerk. Twee vrouwelijke sergeant-majoors die als echte gendarmes bazig meedeelden wat we wel en niet mochten / moesten doen. Een priester die met het opgeheven vingertje stond te oreren, goedbedoeld maar in mijn oren toch denigrerend sprak over de apostelen, die simpele zielen waren, want vissers die niet veel gestudeerd hadden, en als uitsmijter meegaf dat we waakzaam moesten zijn (het thema van de viering) en dus altijd ons huis in orde moeten houden en ons bed moeten opmaken. “Die heeft mijn vorige blogbericht niet gelezen,” dacht ik. En ook: “Geen wonder dat er weinig extra zieltjes gewonnen worden.” Er stonden kaarsjes en ze hadden het over het licht dat ze elke week gingen laten groeien (de advent is begonnen) en ik dacht: “En waar is de warmte in deze kille, koude kerk, met deze bazige, koude, afstandelijke mensen?”
Het hoogtepunt van de viering: een vader in loopoutfit die een half uur te laat binnenkwam met zijn dochter, haar via het zijpad begeleidde naar de eerste (!) rij, haar daar liet plaatsnemen, zich voorover boog om haar nog iets toe te fluisteren en toen in looppas (echt, ik zweer het, hij begon te lopen) via het middenpad naar buiten liep. De catechisten keken elkaar rologend aan, met een licht spottende glimlach om hun mond, fluisterden elkaar iets toe en lachten. Wederzijds respect was ver te zoeken.
Nee, dit is niet echt het soort Kerk waartoe ik wil behoren. Ik sta er nog met één been in, maar niet omdat de mensen die de praktische kant van de zaak beheren me inspireren. Pfft.

Advertenties

3 reacties

  1. Verbazingwekkend.
    Bezweet in looppas met de rug naar het altaar de Kerk verlaten.

    Verbaasde groet,


  2. Dochter is omdat ze het zelf wou bezig met haar vormsel. Maar als ik naar het instituut erachter kijk schreeuwt mijn hoofd (soms)… neeeeee.


  3. Wij maken al jaren ons bed niet meer op. Figuurlijk. Wij zijn die bezwerende wijsvingertjes, betweterige, wereldvreemde mensen en “m’as-tu-vu”-pilarenbijters zo beu, dat ik enkel nog in een kerk kom bij begrafenissen. En dan nog alleen uit sympatie voor de familie.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: