h1

2016

1 januari 2016

Het einde van een jaar geeft me altijd een wat weemoedig gevoel. Geen spetterende eindejaarsfeesten voor mij. Wel weemoed en een wat ongemakkelijk gevoel. Een jaar voorbij. Niet dat ik het erg vind om ouder te worden. Dat is het niet. Het is eerder een zwaarte. Een zwaarmoedig gevoel.

Er komen jaaroverzichten voorbij. Ik denk automatisch ook aan ‘mijn eigen jaaroverzicht’. En aan wat ik verwacht voor 2016. Op wereldvlak, maar ook voor mezelf. En op een of andere manier word ik nooit vrolijk van dat terugblikken en vooruitkijken op het einde van het jaar.

Er zijn zoveel dingen die niet kloppen, die niet oké zijn. Waar ook maar geen verandering in komt. Zoals klimaatonderhandelingen die ondanks de hoogdringendheid maar moeizaam blijven verlopen, een vluchtelingenkwestie die ondanks de schrijnende beelden en verhalen maar niet opgelost geraakt,… En dan wordt er ook nog eens over alles een saus van angst gegoten. Angst, angst, angst. We moeten voor alles bang zijn. En politici, van wie ik daadkracht en durf en gezond verstand en rust en vastberadenheid en langetermijnvisie en realistisch optimisme en creatieve oplossingen verwacht, doen er nog een schepje bij.

Elk jaar hoop ik op en verwacht ik verandering. En elk jaar stel ik op de laatste dag van het jaar vast dat er toch o zo weinig écht ten gronde veranderd is. Niet op wereldvlak. En ook niet in mijn eigen kleine leventje. Elk jaar maak ik goede voornemens en elk jaar stel ik vast dat er weinig veranderd is. Mijn huis ligt er nog steeds rommelig bij, ik krijg de tuin niet in orde, ik blijf een ongeduldig, overkritisch en snel geïrriteerd mens.

Maar goed, de laatste dag van het jaar ben ik dan weemoedig. En voel ik een onprettige zwaarte. En de eerste dag van het nieuwe jaar sta ik toch weer met nieuwe moed op en maak ik toch maar weer goede voornemens. Misschien ga ik dit jaar dan maar eens zelf voor daadkracht en durf en gezond verstand en rust en vastberadenheid en langetermijnvisie en realistisch optimisme en creatieve oplossingen. En laat ik nog maar eens proberen om geduldiger en rustiger en milder te worden. Tegenover anderen, maar zeker ook tegenover mezelf.

Een gelukkig 2016 gewenst!

 

 

Advertenties

3 reacties

  1. The unbearable lightness of being ? Ik wens je een 2016 waar je vooral geduldiger wordt, dan volgt de rest vanzelf. Geduld is immers echt een schone deugd.


  2. Dat gevoel herken ik nu eens helemaal zie !
    Alle goeds voor 2016 !


  3. Ik wens je geluk en gezondheid in 2016.

    Opbeurende groet,



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: