Archive for the ‘Weegschaal’ Category

h1

Vrijdag vraagdag

29 januari 2011

Een dagje te laat, ik weet het. Het excuus: ik zat gisteren enorm te dubben over een professionele keuze. Ik kan mijn carrière een wending geven en moet kiezen uit 3 opties. Eigenlijk een luxeprobleem, als je het zo stelt, maar ik geraak er, zoals het een echte weegschaal betaamt, maar niet uit. Ik kan en wil de opties hier op mijn blog niet uit de doeken doen, dus als u meer wil weten, moet u maar mailen of bellen. Advies is trouwens altijd welkom.
En dat brengt me dan naadloos bij de vraag van de week: welke keuzes vond u in uw leven moeilijk?

Advertenties
h1

Tupperwareparty!

14 december 2009

Ja, lieve lezertjes, u leest het goed: een Tupperwareparty ten huize Licht in de duisternis. Ik heb me laten vangen…
Versta me niet verkeerd, A. (één van mijn lezeressen die Tupperwaredemonstratrice is geweest), ik vind Tupperware een supermerk. Heel goeie producten. Ik heb er graag veel van in huis. Daarom heb ik me ook laten vangen, een half jaar geleden. Ik was toen op een demonstratie bij J. en zag met grote ogen hoeveel producten J. kreeg dankzij onze aankopen. “Mmm, dat is handig,” dacht de hebberige versie van Licht in de duisternis en voilà, de afspraak werd gemaakt. Vlakbij de kerstperiode, dan kon iedereen wat kopen voor onder de kerstboom. Goed plan, vond ik zelf. 
Tot de afgesproken datum naderde en de zich-gemakkelijk-schuldig-voelende versie van Licht in de duisternis de kop op stak. De versie die mensen niet graag uitnodigt voor zo’n demonstratie. Die bang is dat mensen zich verplicht gaan voelen om iets te kopen.
Dus eigenlijk vond ik het niet erg toen op de eerste uitnodiging weinig respons kwam. Ik liet de presentatrice (opgelucht) weten dat het niet kon doorgaan, want dat heel wat mensen niet konden komen. “Oh, dat is niets,” zei die, “dan verschuiven we het toch gewoon!” En omdat ik niet kan liegen (tot grote verbazing van mijn kinderen, die mij dit verhaal gisteren hoorden vertellen) en niet durfde te zeggen dat ik de hele party eigenlijk niet meer wou laten doorgaan, hang ik nu vast aan een Tupperwareparty morgen. Omdat ik de Tupperwareweegschaal wil hebben.

Dus, lieve lezertjes, als u nog op zoek bent naar een cadeau voor onder de kerstboom of voor nieuwjaarsdag, stuur me dan een mailtje met uw bestelling en ik zorg dat alles in orde komt. U mag natuurlijk ook altijd langskomen morgenavond. (Merkt u het op? Ik zet dit berichtje zo laat op mijn blog dat iedereen toch al iets anders te doen heeft en ik niemand ‘verplicht’ om Tupperware te kopen. Tsss. Dat gaat hier gezellig worden morgen, zo met die mevrouw en mij en enkele verdwaalde schapen.)

h1

Links

27 februari 2009

Zo, ik heb enkele links toegevoegd van blogs die ik volg. Enkele, niet allemaal, want dan zou ik me doodschamen. Zo’n lange lijst… Ik had u al gewaarschuwd dat ik verslavingssymptomen vertoonde. Ik had u om hulp gevraagd. Maar nee.
“Lees ze allemaal,” was het advies van Nike. “Met de tijd zal je wel je voorkeuren krijgen.” Hoelang duurt die tijd? Of ligt het aan mij en mijn weegschaalaard? Want ik lees ze nog altijd allemaal. Of toch ongeveer.
Alejosa antwoordde: “De blogrolls van blogs die je leest eens afgaan is leuk.” Dat heb ik ondervonden, ja. Lezen tot een kot in de nacht werd dat.
Ik voeg bijna elke dag een blog toe aan bloglines. Als u weet dat ik op 5 januari ben beginnen te bloggen, kunt u uitrekenen hoeveel blogs ik nu ongeveer volg… Juist, te veel om te publiceren.

Dus, als u niet in mijn lijst rechts onderaan staat, niet getreurd. Ik volg u allicht wel of zal u zeker binnenkort beginnen te volgen, zeker als u een reactie achterlaat. Want zoals Nike zegt: “Je zal trouwens ook meer geneigd zijn om de blogs te lezen van de mensen die reageren op jouw blog.”
Inderdaad. Want dan ga ik kijken. En lezen. En nog meer lezen. Tot de aardappelen overkoken of de kinderen zich hees geroepen hebben om mijn aandacht te trekken. Juist. Verslavingssymptomen.

h1

To go or not to go – part two

5 februari 2009

Kent u dat, van die grijze dagen waarop alles wat troostelozer lijkt dan het is? Zo’n dag vind ik het vandaag.

Ik zat voor de computer met uitzicht op een grijze hemel en maar af en toe een lichtstraaltje, druk aan het werk, met wat melige muziek op de achtergrond. Ineens een skypeberichtje van D., de man van E. in S.. Of we onze reis nu al geboekt hadden… (naar S.). Wat heen en weer geschreven. Ik, eeuwige twijfelaar (u weet het intussen al, ik ben een weegschaal),  alle rationele pro’s en emotionele contra’s en vice versa opgesomd. D. enkele toch wel aanlokkelijke plannen en goede redenen voor een paradijselijke vakantie opgesomd. Uiteindelijk skypete ik, heel laf en gemakzuchtig, het gsm-nummer van manlief + het e-mailadres van zijn werk. Dat zij het maar uitzochten, dan hoefde ik geen knopen door te hakken.

Twee minuten later telefoon. Van manlief.  Hij had een telefoontje uit S. gekregen. Van D.. Waardoor de bal aan het rollen ging. 

De grijze hemel leek ineens minder grijs. Toen nog Stash op de radio met Sadness, en de tranen rolden ineens eventjes over mijn wangen. Van ontroering en blijdschap omdat mensen mijn malle weegschaalkarakter kunnen counteren. Bedankt, D.! En bedankt, manlief! S., here we come!

En I., P. en J. (en schoonouders, maar die lezen niet mee, want hebben geen computer), bereid jullie maar voor op een weekje babysitten…

h1

To go or not to go

26 januari 2009

E. is een goeie vriendin. E. woont op dit moment in S. met haar gezin. Zou ik E. gaan opzoeken daar? Zonder man en kinderen, want het kan alleen nog buiten de schoolvakanties, en de kinderen zijn schoolplichtig. Met man en zonder kinderen is geen optie, want wie zorgt die week dan voor de kinderen. Een echt dilemma voor een weegschaal zoals ik.

PRO:
Een weekje kletsen, vrouwen onder elkaar.
Met eigen ogen zien hoe E. daar leeft.
Er eens een weekje tussenuit zijn.
Ik reis graag.
De vluchten zijn goedkoper geworden.
Het is mooi weer in S.
Ik kan gezellig shoppen in S.

CONTRA:
Mijn gezin een week achterlaten.
Vliegen is slecht voor het milieu.
Met het geld voor de vlucht kunnen we ook andere dingen doen.
S. staat niet op mijn lijst van favoriete bestemmingen.
Ik reis liever met mijn man (+/- kinderen, afhankelijk van de bestemming) dan alleen.
Het is vochtig-warm in S.
Ik zou beter planten/bomen voor in de tuin kopen dan in S. te shoppen.

Als ik blijf twijfelen en wikken en wegen, is E. al lang terug in België voordat ik beslist heb.

h1

Espressomachine-bis

26 januari 2009

Ik probeer nog altijd een espressomachine te winnen via de wedstrijd van De Morgen. Ik moet telkens aanduiden welke kleur ik wil (mocht ik winnen…) en ik kies intussen een kleur die ik eigenlijk niet wil, uit een idioot soort bijgeloof. Als het niet echt mijn goesting is, win ik misschien wel. (???)
En als ik er nog langer over nadenk: wil ik dit soort espressomachine eigenlijk wel in huis hebben? Met andere woorden: zou ik dit toestel ooit zelf kopen?
Pff, het valt toch niet mee om een weegschaal te zijn… Altijd maar wikken en wegen…

h1

Aahhrrrrgg

15 januari 2009

Bloggen ís verslavend! Dat staat nu vast. Het schrijven valt nog mee. Gemiddeld een berichtje per dag, daar is niets mis mee. Maar andere blogs gaan lezen en via de links van de ene in de andere blog belanden, elke keer weer gefascineerd geraken door wat er te lezen valt. Zo stop ik niet meer met lezen. 

Dus heb ik een plan bedacht. Hier komt ie.

“Bloggers, stuur me alstublieft zo snel mogelijk uw favoriete top 3 (top 5, top 10,…) door. Ik ga die lijstjes dan samenleggen en zo mijn eigen top 10 samenstellen om te volgen.”

Zo, alles weer onder controle, binnen afzienbare tijd toch. Intussen surf ik lustig voort. Misschien beland ik zo ook wel op uw blog?